Acılı Sözler

İçtiğim her sigaranın acısı içimde her çektiğim nefeste hayalin gözümün önünde sensizlik bu parçalar içimi sevgili.

Doğru yollarımdan döndürdün beni, yaraladın seni seven bu genci, şimdi bıraktın beni yalnız şimdi ağlarım hesapsız.

Bilir misin en sevdiğinin nefes aldığı bir şehre en sevilmeyen olarak uyanmanın verdiği acıyı?

Biz sevgiliye çiçek verenlerden değil, arkadaşa can verenlerdeniz. biz feleğin çemberinden geçmiş alemci gençleriz…

O lanet olası ön yargılarını dötüne sokarım canım, sen önce kendi kusurlarını gör.

Yol sen olsan yorulmadan yürürüm. Rüya sen olsan hep uyurum. Gece sen olsan sabahı hiç istemem. Son nefesi m sen olsan şimdi ölürüm!

Bu hayat bana insanların gülemediği için ağladığını, susamadığı için konuştuğunu, ölemediği için yaşadığını öğretti.

Bir göz bir göze neler anlatır bilmem ama bir söz bir gözü yıllarca ağlatır.

Sevmeye niyetliysen iyi düşünmelisin ağlamayı öğrenip gülmeyi bilmelisin aşk bir kumar gibidir çok dikkat etmelisin oynadığın zar değil duygularındır iyi bilmelisin!

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Dilsizdir benim acılarım konuşmazlar kimseyle. Sadece benim canımı acıtırlar hem de hiç hak etmediğim halde.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Sanmayın ki mutluyum. Attığım her adımda eceli bekliyorum, konuştuğum her kelimede ölümü sayıklıyorum.

İçimdeki sevgiyi aldın götürdün, sensizliğimle bıraktın gittin, seni deli gibi sevdim, sen hep yalan yüzünü gösterdin.

Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım, aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Acılı Sözler

Mutluluklar senin olsun acılar benim sevinçlerin her gün çoğalsın sana gelen sevinçler bana dert olsun!

İstersem bir adamı beyde yaparım, paşada. Ve istersem bir adama dünyayı zindanda ederim. Biz nabza göre şerbet verenlerdeniz Laf kulağıma gelirse, laf getirenin kulağını keser, lafı çıkartana yediririm.

Umudumdun sen benim, yarınlarımdaki renktin benim için, sendin tek hayalim, toz oldun uçtun gittin doya doya sevemedim.

Her şeyi içine atarsın da kendini atacak bir yer bulamazsın.

Hiç kimseye acınızı göstermeyin çünkü ateşinize odun atacak çok kişi var.

Ölümse giderim sevmekse severim ama sensizliği geçiremem kalbime sevgilim tut ellerimi bitmesin.

Hiçbir insanın acısını küçümsemeyin. Çünkü gerçekleri bilmiyorsunuz.

Bu şehirden her gidişinde şehri sanki ben uğurluyorum sen benden gideli çok oldu ama ben sana hala el sallıyorum.

Uçurumlar girdi aramıza yaklaşamıyorum sana, sensiz yaşadığım her an kalbim ağlıyor bunu unutma.

İnanmak isterdim sana, seninle yaşamak isterdim doya doya, güzel günler yazmak isterdim hatıralarımıza sende gittin yalan oldun herkes gibi.

O yüreğindeki acı mı? Diye sordular. Hafifçe tebessüm ettim; hayır dedim. O benim imtihanım!

Dertsiz günlerimdin, dermanım sadece sendin, seni seninle yaşamak varken şimdi sensizliğimle derbederim.

Seninle başladığım bu tatlı rüyaya sensiz uyanmak istemesem de, sayende sensiz gözü yaşlı uyanıyorum…

Şu anda uğruna ağladığınız kişi bir başkasıyla gülüyor.

Ne güneşi istiyorum karanlığıma, ne de yıldızları istiyorum gece yarılarında. Çok değil, bir tek seni istiyorum yalnızlığıma.

Sadece mutlu olmayı isteseydik olurduk ama biz hep diğerlerinden daha fazla mutlu olmayı istedik ve hep diğerlerinin daha mutlu olduğunu zannettik.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Sen benden ayrılmaya karar verecek kadar küçüldüysen ben senin uğrunda ölümü göze alacak kadar büyüdüm demektir…

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor, kolay yaşanmıyor oysa.

Zaman harcamakmış senin için aşk, yalanmış senin için yaşamak, ayrılıkmış sözlerin hep acı çektirmekmiş amacın anladım şimdi.

Acı çekmekmiş seni sevmek, acılarla arkadaş olmakmış sana bağlanmak, ağlamakmış sana inanmak ayrılıkmış sana kapılmak.

Sebepsiz gidişlerin mahkûmuyken firari yüreğim vuslatın sonu kavuşmaksa eğer her anına eyvallah. Sevgilim.

Hep şerefe deyip kaldırırdın kadehi, ben ise hep mutluluğa kaldırırdım. Senin şerefe ihtiyacın vardı, benim ise mutluluğa.

Seni yüreğimin derinlerine attım. Üzerine çelik kapılar kapattım. Beni öyle incittin ki seninle olan iyi hatıraları (istediğim halde) bile hatırlayamıyorum. Sen cezanı kendi kendine verdin.

Kendi kendime konuştuğum kadar, kimseyle konuşmuyorum. Sebep delilik değil, sadece bilirim ki insanı sadece en iyi kendi dinler.