Arkadaşa Laf Sokucu Sözler

Senin gibi bozukları kumbarada biriktirir, geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.

Yürekli bir kadının başı, yüreksiz bir erkeğin omzuna ağır gelir.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Bilirsin ben bela okuyamam. Allah salanı versin.

İki büyük kaza geçirdim. Tramvay ve sen. En kötüsü sendin.

Ağzımı bozmaya gerek yok. Gülüşlerimle de küfür edebiliyorum.

Tebrikler, teknolojinin sınırlarını zorlamışsın; çıplak gözle gördüğüm ilk 3 boyutlu adisin!

İlla köpek olacağım diyorsan, sadakati öğren havlamayı değil.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da yok olmayız.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkandan vuran.

Bugün laf koymayacağım. Çay koydum; gel, iç, insanlık gör.

Demişsin ya onun gibilerini cebimden çıkarırım diye. Dinle. Ben senin gibilerini tespihime dizerim tövbe tövbe diye çekerim.

Dost ayağı başka ayaklara benzemez. Vurdu mu çıkaramazsın.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Sokacak lafım çok da koyacak yerin kalmamış.

Bana akıl verirken kalanı sana yetmeyecekse, benim için risk almanı istemem.

Beynin olduğuna inanmak istiyorum şaşırt beni.

Karaktersizliğine mavi boncuk takta, şerefsizliğine nazar değmesin.

Zoruna gittiğini duydum. Güzel yer, ben de gitmiştim!

Dost dediğin kara günde belli olurmuş. Söndürün ışıkları, dostlarımı sayacağım!

Fark etmediğimi sandığın her şeyi, ciğerim yana yana görmezden geldim.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Zor, biliyorum. Ama nasipte varsa açılır yollar. İzin ver Allah’ım.

Oturur, sana şerefi anlatırdım ama kaybettiği bir şeyi dinlemek ağır gelir insana.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Keyfin bilir be. Sen yoksan hayalin var. Her türlü benimsin, yani.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda, def olup gidenler kimin umurunda?

Terk etmek kolaysa senin için, el sallamak zor değil benim için.

Evet, sivri bir kadınım ben. Nerenle algılarsan orana batar cümlelerim. Yapacak bir şey yok.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Barışalım mı? dedi. Sen hiç bir kitabı iki kere okudun mu? dedim. Evet. dedi. Peki sonu değişti mi? dedim, sustu.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Sen benim adımı bile anamazsın. Bırak dost kalmayı sen benim düşmanım bile olamazsın.

Bana yol vermeyi düşünmeden önce. Sana verdiğim yolda yürümeyi öğren.

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

Eksik olmayın, dedik. Fazla olmaya başladınız. Hayırdır?

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüş demesi zoruna gitmesin.

Şimdi sahne senin, devam et! Ama sıra bana gelmesin, dua et!

Saçlarının neden döküldüğünü anladım. Kafanın içinde tutunacak bir yer bulamadıkları için.

Bazı insanların resimlerine bakıyorum, o kadar güzeller ki; hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

En az benim kadar annemin de ahi tutar sana. Burnumdan getirdiğin süt, onun sonuçta.

Çok talibim var diyenler; Sevinmeyin! Ucuz malın alıcısı çoktur.

Küfür edemem ben bilirsin susuyorum. Dile getiremediklerimi sen anla.

Deliler tedavi edilebilir ama salaklar asla. Çok uğraşmayın!

Kendine bir yol çizebilmek için, bazı insanların üzerini çizmek zorundasın.