Belalı Sözler

Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.

Ben herkese değer verdim. Kimi beni yok saydı, kimi kendini bir bok sandı.

Senin yerinden oynatamayacağın taşlar var yeğen ama benim yok!

Hayatı öyle bir yaşa ki hayat seni kıskansın. Öyle bir sev ki ölüm sana acısın. Öyle bir dost ol ki dost un olmayanlar utansın.

Hayat diyorum, ne garip. Birinin gözden çıkardığı, bir başkasının yaşamına sebep olabiliyor.

Acılarımı bile tatlandırıyor aşkın. Yıkıma terk edilmiş kalemin bütün hücrelerine sürülmüş iksir gibisin.

Her ağladığında gözlerinden akan her damlanın kalbimi vuran kursun olduğunu düşün, ağlarken çok ağlamada o kursunlar beni öldürmesin.

Geri isteyecek kadar çocuk, bir kez daha affetmeyecek kadar olgunum.

Bize bir mutluluk resmi çektirmedi hayat, ya elimizde kelepçe ya da karşımızda silah.

Gözlerimi her kapattığımda, onu görebiliyorum.

Ne kolumda kelepçe ne yanımda gardiyan ne gönlümde zulüm ne ensemde ölüm gün yalnızca sen olacaksın gülüm.

Vurursunuz eyvallah da, ölmezsem “Sıkıntı büyük!”

Dayanağı Allah olan birisini, nasıl yıkabilirsin ki?

Belalı bir kalbim var sevdiğim senin için atar bu kalbim dilberim, psikopat olsak da bu alemde seni seçti gözlerim, serseri gibi sevdim seni kendim bildim güzelim.

İyi hissettiren insanlar bağımlılık yapar.

Fazla nazik olma mezarına çiçek yollarım bu durumda.

Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.

Rahmetin kapısı her an açık. Senin kapın açık mı? Sen ona bak!

Ben sana liman olurum diyen adamın, denizinde boğuldum ben.

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Kim derse “geçer” diye. Ona geçsin bu acı.

Sevmek bir cay gibi sevilmekse şeker bizim gibi garibanlar çayı şekersiz içer.

Bazı kızlar özledim diyemez. Oturup saatlerce ağlar.

Başka biri olmaya çalışmak, kendini harcamaktır. Kurt Cobain

Sen benden ayrılmaya karar verecek kadar küçüldüysen, ben senin uğrunda ölümü göze alacak kadar büyüdüm demektir.

Sen olmazsan bir başkası olur, hayat kısa ama seçenekler çok.

Beni de götür yanında. Sorarlarsa başımın belası dersin!

Bu saatten sonra sende fırtınalar bile kopsa; bende yaprak kımıldamaz.

Ne kadar sevmedim deseler de ben o diyenlerin eski aşklarıyım ben yine de gün gelir herkesin aklında sabahlarım!

Bana attığın kazıkları saklıyorum. Döndüğümde oturacak yerin olsun diye!

Ya tam severim ya da tek kalemde silerim tarihi ben yazdım tarihten de ben silerim.

Hiç bir aşka yemin etmeyecek kadar yorgun artık kalbim.

Geç kalınmış gibi değil de, artık gerek kalmamış gibi.

Yakında sana uçmayı öğreteceğim şimdilik yürümeyle başla sonra uçuşa geçeceksin.

Giden gitmiş, hüznü ayaklandırmak boşuna.

Lafımla bu alemi titretirim şeklimle herkese önünü ilikletirim.

Güvenme insanların vefasına; bugün överler, yarın söverler.

Kara kara kaşlar kömürdü gözler. Nasıl desem ben yetmez sözler. Onu görünce titrer dizler bozan yazarsa alem dinler.

Geceyi gündüz ettiğimiz insanlarla iki çift laf edemez olduk.

Servetini kaybeden çok zarar eder. Arkadaşını kaybeden daha çok zarar eder. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmiş demektir.

Aklımı kaybetmekten değil de bulmaktan çok korkuyorum.

Yanımda bir kişilik yer var. Sende o kişilik varsa buyur gel!

Benim için insanlar ikiye ayrılır sevdiklerim ve diğerleri sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır çok sev diklerim ve diğerleri çok sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır. Sen ve diğerleri.

O gidince, artık başka sevdalara dua etmeye yüzünde olmaz.