Çocukluk Sözleri

Biz de ter içinde oynadık sokaklarda. Düştük, bizim de yaralandı dizlerimiz. Üfleyince geçiyormuş meğer tüm yaralar.

Çocukluğumu özlüyorum. Yara bere içindeki dizlerimi, pamuk helva yapışmış suratımı, elma şekeri bulaşmış ağzımı, yaramazlık yaptığımda annem görmesin diye saklandığım o kapı arkasını. Oysa hayat, çoktan sobeledi beni.

Çocukluğu özlemek istediğin ama sahip olamadığın ya da sahip olduğun ama kaybettiğin her şeyi hatırlamak, kocaman olmuşken bile çocukluğundan kalan bir oyuncağa sarılarak ağlamak gibidir.

Kimi insan mutlu olduğu zaman özler çocukluğunu, kimi insan hüzünlendiği zaman. Yani hemen hemen her insan çocukluğa özlem duyar.

Çocuk olsam yeniden. Bir tek düştüğüm için acısa içim. Ve kalbim, çok koştuğum zaman çarpsa sadece. Cemal Süreyya

Çocukluk yaptın da, gönlüme salıncak mı kurmadım?

Gökler maviydi çocukken, yaşadığım yerde hayallerim pembeydi. Şimdi o renkler nerde?

Düşünüyorum da biz, büyüyerek çocukluk etmişiz. Turgut Uyar

Çocukluk, celladına dahi sevgiyle yaklaşabilecek kadar masum olmaktır.

Bir sabah uyandığımda kapıyı çalan çocukluğum olsa ve hep bizde kalsa.

Çocukluk saflığını kaybetmeyen adama, büyük adam denir. Mencius

Çocukluğa özlem duymak nisan yağmurunda ıslanmak gibi, nefesini çekip de hep içinde tutmaya çalışmak gibi, gözlerin uzaklara dalıp ruhunu bunaltan her şeyi unutmak gibi güzel.

Çocukluk mu güzeldi, çocukken mi güzeldik?

Oynadığın oyunları özlersin, sonra hafif bir gülümsersin ve şimdiki yaşadığın yıllarla çelişirsin, hüzünlenirsin.

Ben sadece çocukluğumda hiç bir şey düşünmeden uyuduğum geceleri özlüyorum.

Çocukken özgürce yapabildiğin ama şimdi yapamadığın şeyleri özlemektir. Annene sarılamıyorsan, babanın nasırlı ellerini tutamıyorsan, aynı masada gülerek yaptığın kahvaltıyı hatırlıyorsan çocukluğunu ölüyorsun.

Eskiden çocukluk diye bir şey vardı, artık üretilmiyor. Armağan Aktan

Bacak kadar olmayı özlemektir. Nedendir niçindir bilinmez özlemektir işte. Öyle otururken aklına gelivermesi aniden küçük ellerin büyük düşlerin kocaman sanılan ufacık deli yüreklerin

Geçecek, geçer; bak emanet ömürdeki çocukluğa Mehmet Deveci

Hep hayallerde kaldı çocukluğum özlesem de, ağlasam da artık gelmiyor geriye.

Sorun çaresizlik değil, isteksizlik… İsteksiziz, çünkü çocuklukta bize uygulanan ilk şey, içimizdeki isteği öldürmektir. George Bernard Sahaw

Beyin olanca gücüyle ilerlerken, cinsel sistemlerin korkunç etkinliği daha uykuda olduğu için çocukluk, hayatımız boyunca özlemle geri dönüp baktığımız masumiyet ve mutluluk dönemi, hayatın cennetidir, kayıp cennet. Arthur Schopenhauer

Nasıl unuttuysan çocukluğunu ve kırılan oyuncaklarını, kırılan kalbini de öyle unutacaksın.

Çocukluk sorumsuzca, özgürce yaşamanın ve her zaman mutlu olabilmenin özlemidir.

Sabah doğan günün ışıklarıyla uyanıp, akşam ezanıyla eve giren çocuklardık biz. Özlenmez mi böyle dolu dolu geçen günler.

Çocukken her şeyin sahibi olmak için büyümek isterdik. Büyüdük; şimdi her şeyden uzak olmak için hep çocuk kalmak istiyoruz. Paulo Coelho

Ömrünüzde hiçbir zaman doldurulmayacak o boşluk, her zaman anlatılsa hep özlemle dinlenen bir masaldan farksızdı çocukluk.

Çocukluğa özlem duymak büyüdükçe elimizden kayıp giden mutlu günleri özlemektir.

Çocukken fazla mutlu olmayıp, birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada. Cemal Süreyya

Gökyüzü gibi şu çocukluk, hiçbir yere gitmiyor. Edip Cansever

Çocukluktan beri en büyük isteğim, yorganı kafama çektiğimde içeride oksijen sıkıntısı çekmemek.

Çocuk olmanın en güzel yanı; istediğin zaman ağlayabilmekti. Büyüdükçe insanlar gizli gizli ağlıyor çünkü.

Eğer arada bir çocukluk etmeyeceksen, büyümenin bir anlamı yok.

Çocukluk aşkın aklına gelir bir türlü ona yaklaşamadığını hatırlarsın.

Çocukluk insanın şiir halidir. Diğer dönemleri ise düz yazı. İbrahim Tenekeci

Bir gün çok zengin olursam, çocukluk satın alacağım. Büyüklük sizde kalsın.

Dünyaya bakış açımızın sağlam temelleri ve derinlik veya sığlığı çocukluk yıllarında oluşur. Bu görüş daha sonra özenle düzeltilir ve mükemmel hale getirilir, ama özde değişmeden kalır. Arthur Schopenhauer