Emile Zola Sözleri

Sanatçının içinde iki tip insan vardır biri şair diğeri de zanaatçı. Biri şair doğar. Diğeri zanaatçı olur.

Güzelliği anlamak için bir kere bakmak yeter ama bir karara varmak için çok düşünmek gerekir.

Her şey sadece bir rüya.

İrtica saltanatını bir ülkenin eğitimini ele geçirerek kurar ve böylece kökleşir kalır.

Sanatçı yetenek olmadan bir hiçtir fakat yetenek de çalışma olmadığında bir hiçtir.

Yalnız olmak daha iyidir anlaşmazlığa düşecek kimsen olmaz böylece.

İşçi ordusu bir gün tüm toprağı çatlatacak ve köle olmaktan çıkıp efendi haline gelecektir.

Hiçbir süs ve makyaj bir kadını analık sevgisi kadar güzelleştiremez.

Nefsine hâkim olamayan hiçbir şeye hâkim olamaz.

Ana hayatın ebediliğidir.

Niteliğimle üstün gelemezsem niceliğimle üstesinden gelirim.

Saygı olmayan yerde aşk da olmaz.

Gerçeği susturup yeraltına gömseniz bile büyüyecektir.

Gerçek uygun adım ilerliyor ve hiçbir şey durduramayacak.

İnsan üzüntülerini anlatarak başkasını memnun etmemeli.

Erkeği erkek yapan kadındır.

Yetenek yoksa sanatçı olmaz ama çalışmadıkça yetenek hiç bir işe yaramaz.

İnsanlık yalanı ve adaletsizliği kılıçla değil kitapla yenecektir.

Ben sözcükleri hiç sevmem. İnsan birini sevdi mi yapabileceği en iyi şey onu göstermektir.

Bana sorarsanız eğer bu hayata ne yapmaya geldin diye size şunu söyleyeceğim. Ben bu hayata sonuna kadar yüksek sesle yaşamak için geldim.

Bir kişiye karşı yapılmış haksızlık bütün insanlığa karşı yapılmış haksızlık demektir.

Okullarda beyinleri yıkanan genç kuşaklar yönetimde görev aldıkları zaman ülke çıkarlarının değil kendilerini eğitenlerin sözcüleri olacaktır.

Adalet ancak gerçekten saadet ancak adaletten doğabilir.

İnsanların dünyanın sonuna kadar kurtlar gibi birbirlerini yiyip bitirmelerini seyretmek istiyorsan kollarını bağlayıp sakinlik içinde durmak en bulunmaz çaredir. Ama bu olamaz. Buna karşı koymalı. Aksi hâlde devamlı bir adaletsizlik hâkim olacak ve zenginler her zaman fakirleri sömürerek yaşayacaklar.

Pırlantadan alınmayan vergi kitaptan alınıyordu çünkü pırlanta alandan değil kitap okuyanlardan korkuyorlardı.

Bu dünyaya ne yapmaya geldiğimi sorarsanız Cevabım şu olacak Hayatımı yüksek sesle yaşamak için buradayım.

Ben bu hayatta sonuna kadar yüksek sesle yaşamak için geldim.

Dünyada biricik acı sevildiğini sanmamaktır.

Hayvanların kaderi gülünç görünme korkusundan daha önemli benim için insanın kaderiyle inceden inceye bağlı çünkü.

Dünyayı bir günde yıkıp yeni baştan yapamazsınız. Bir günde her şeyi değiştireceklerini söyleyenler ya şarlatan ya da alçaktırlar.

Ümit gidince yaşamak zevki de gider.

Gerçeği yerin altına gömseniz bile o bir gün büyüyerek patlayacak ve her şeyi yok edecektir.