En Güzel Aşk Dolu Sözler

Gâh eserim yeller gibi gâh tozarım yollar gibi gâh akarım seller gibi gel gör beni aşk neyledi.

Her gelen sevmez ve hiç bir seven gitmez derler. Oysa ben geldim seviyorum gidiyorum hala çok ama çok seviyorum.

Yine sensiz bir gün başlıyor yüreğimde. Yine uykusuz girdim bugüne, isyan ederim sensiz geçen günlerime, ne olur mahkûm etme beni sensizliğe.

Öfkeni yapraklara yaz sonbaharda dökülsün, derdini rüzgâra yaz estikçe uzaklara götürsün, sevgimi kalbine yaz öldüğünde seninle gömülsün.

Denizler sonsuzdur ama sevgim kadar değil, güneş ısıtır ama senin kadar değil, herkes seni sever ama benim kadar değil.

Beni dualarına katmayan birinin kalbinde olmak istemem.

Şayet aşkın tohumu düşmüşse gönlüne suyunu esirgeme aşkın hakkını yeme pişman olursun ömrünce.

Benim sadece sana ihtiyacım var. Sesine gözlerine mesajlarına gülüşlerine…

Elini tutup, gözlerine baktığım seni seviyorum diye haykırdığım son aşkım sen olur musun?

Korkma bana âşık olmaktan ya da çekip gitmekten. Çünkü kalbimdeki hiçbir cesedi sahipsiz bırakmadım ben. Artık ne geri gelmeni beklerim ne de ben gelirim. Nasılsa ben bir şey kaybetmedim, sen bensizliği seçtin. Karar senin.

Sevmek olağanüstü, aşk basittir. Sevmenin taklidi olmaz; aşkın sahtesi vardır.

Gidene yol yakışır sevene bu kalp tıkır tıkır çalışır. Bir gün bensizlik çalar kapını. Benli dünleri düşünür, avunursun. Sanma ki yalanlar içinde, ben gibi bir doğru bulursun.

Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Artık şaşırtmıyor beni dostun kahpeliği, elimi sıkarken sapladığı bıçak. Nafile, artık kışkırtamıyor beni düşman.

Eğer gökyüzü bir parça kâğıt, deniz bir şişe mürekkep olsaydı yine de sana olan duygularımı yazmaya yetmezdi. Seni o kadar çok seviyorum ki.

Asıl marifet, aynı kişiyi her gün yeniden sevebilmektir. Benim gibi seni seviyorum…

Sevdiğinin yüzüne gözüne değil; ahlâkına, imanına, iffetine, hayâsına âşık olmak gerek.

Hayır! Bu sana son şiirim olmayacak ne de son şarkı sözlerim… Asla! Yazacağım her gün yeniden her gün bir öncekinden fazla.

Bazen rüyalarımda seni görüyorum, o zaman sana âşık olduğumu anlıyorum, sana deliler gibi aşık oluyorum, söylemek istiyorum ama söyleyemiyorum.

Yalanım varsa kalkmayayım şuradan ben seni, bir tek gün bile unutmadım.

Bazen önemli olmamalı gidecek olan ya da gelmeyen. Çünkü bazen, başlaman gerekir her şeye yeniden. Kim bilir; masalınızın kahramanı, başka bir hikâyenin figüranı olmaya gitmiştir belki de. Değer mi gitmesine, gitmezdi değmese.

Bir gün bensizlik çalar kapını. Benli dünleri düşünür, avunursun.. Sanma ki yalanlar içinde, ben gibi bir doğru bulursun.

Kal dersen, dağlarca severim seni, bir deniz olurum ayaklarında, aşk bu özleyiş bu, hiç belli olmaz, kalbim duruverir dudaklarında.

Havanın serinliği tenini ürpertmesin, bedenim yanında olmasa bile, ruhum hep senin yanında.

Bir gün zaman kayar ellerinden tutamazsın. Öylesine bendesin ve öylesine sendeyim ki artık unutmak istesen de unutamazsın.

Seni seviyorum derken hiç yalan söylemedim, yalan söylerken hiç seni seviyorum demedim! Sert rüzgârlar karanlık geceleri severmiş, aynen benim seni sevdiğim gibi.

Sevdan benim gönlüme düştü. Başını gel göğsüme yasla. Beni artık sen gel kıyasla. Bir başkasıyla olmam asla.

Attığım her adım benden uzakta; bastığım her yerde yokmuşum meğer! Çırpınırken ben denilen tuzakta; ben sana saplanan okmuşum meğer!

Sihirli güçlerim yoktu ama beni düşünsün diye her gece o’nu düşünürdüm. Olur ya belki kulağı çınlar, benden bilir.

Mevsimlerden sonbahardayım, senin yüzünden. Dünyadaki herkes için herhangi biri ama herhangi biri için dünyalara değersin.

Çok üşümüştü elimi tut ısınırsın dedim günah dedi bir daha sevdim.

Öyle çok yanar ki için dünyadaki bütün suçları işlediğini sanırsın. Oysa sadece sevmişsindir.

Sokak lambası sessizliğiyle aşığım ben sana; kimi zaman parlayıp, kimi zaman yanarak.

Aşk karşındakini bulunmaz Hint kumaşı sanmanla hıyarın teki olduğunu anlaman arasında geçen zamandır kalbim seni unutacak kadar adi ise ellerim onu parçalayacak kadar asildir.

İstisna bir yara gibi kal bende. Hayra yorulan düşlerim ol. Böl gecemi, destursuz gir mabedime, şifa niyetine dokun yüzüme.

Seni niye mi seviyorum geçmişin içinde kaybolmuş beni, yeniden hayata döndürdüğün için.

Öyle değil işte kardeş, düşman kör nişancıdır da dost bilir nerden vuracağını.

Rahman’a teslim olup, her çay yudumlayışımda umuduma umut katarak; bir yağmuru seyretmeyi sevdim ben, bir de ‘beklemeyi’ seni!

Bir kez yalanını yakaladığın kişinin, bin kez doğrusunu sorgularsın kardeş.

Benden nefret edenlerle meşgul olacak vaktim yok çünkü ben bana değer verenleri sevmekle meşgulüm…

Bazen bu acı bu yüreğe fazla dersin kendine ama hata bizdeki küçücük yürekle kocaman sevmişiz. Ne haddimize.

Seni düşünmek güzel şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey…

Tek başıma değilim ben ve ümitsiz aşkım var…

Her gece, sonrasında başka bir gece her gece, anlamsız bir bilmece ve yine her gece aynı düşünce seni seviyorum.

Bir kadını çok sevin. Sesine âşık olun. Yüzüne âşık olun. Gözlerine âşık olun. Saçlarına âşık olun. Onda bulduğunuz huzura âşık olun. Göreceksiniz ki siz bunları yaparken, o size çoktan âşık olmuştur.

Aşk bu yağmur dayanmaz bu bahara, bulutlar ince ve narindir ve bulutlar tanır sevgiliyi döker mercan kuşlarını avuçlarımıza.

Bir şey yapmadan önce eğer yaparsan sana ne yapacağımı bir düşün önce.

Seni seyrettim camdaki buğuda suya dönüşen nefestin. Sızdı damla aşağılara camı aştı hayalin, dışarıya geçti. Ben denizlik, sen birikintiydin.

Yanağına düşen kar tanesi eriyip, dudaklarına indiğinde ve o bir damla serinliği biriyle paylaşmak istediğinde, yüzünü rüzgâra dön, oradayım.

Sözlerin aklımda ya da aklımın ardında, hayalin karşımda ya da sesin kulağımda, ya ben çıldırıyorum, ya da çok özlüyorum, ya özlemek, ya da özlenen çok özel bir tanem.

Bir umut vardır hiç tükenmeyecek, bir hasret vardır çekilmeyecek, birde ölüm vardır, bir gün elbet gelecek ama sana olan sevgim ne ölecek ne de bitecek.

Tut ki ben imkânsız bir aşk için yaratılmışım; peki yüreğime düşen kelebeğin suçu neydi?

Tek kaldı dünyam, dünyam olur musun? Deniz kadar sevdim, dalgam olur musun? Ateş gibi yandım, alevim olur musun? Hiç âşık olmadım desem, âşık olur musun?

Kavga edelim, küselim, darılalım ama en sonunda hep gülelim olur mu?

İçinde yalnızca, sen olduğun için sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Seni seviyorum seni seviyorum.

Seni sevmek kaderimse unutmak ecelim olsun. Bir kez yalanını yakaladığın kişinin, bin kez doğrusunu sorgularsın kardeş…

Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi. Seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, belki seversin diye.

Çaresiz kalmışım bağlı bileğim, kahretsin sen yoksun, nasıl güleyim, ey benim hevesim, arzum, dileğim, yaşamak seninle, öl de öleyim.

Keşke ilk tanıştığımız ana dönsem ve yoluma seni görmeden devam edebilsem.

Her gelen sevmez ve hiçbir seven gitmez unutma. Bil ki; giden dönüyorsa sevdiğinden değil, kaybettiğindendir aslında! Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması. Ben deyip susması, sen deyip ağlamaklı kalması… Ne kadar seviyorsun dersen; o kadar işte. Tavanı kadar sokağın ve dibi kadar cehennemin…

Dünde, bugünde, yarında yüreğin kadar yanındayım. Kendini yalnız hissettiğinde dokun yüreğine ben hep ordayım.

Rize gibi olmalı aşk, arkana baktın ı yemyeşil tutkular, önüne baktın mı masmavi umutlar.

Mutluluğu sende bulan senindir ötesi misafir.