Hasret Mesajları

Sevdimse; verdiğin yürekle sevdim sen açtın bu ufku karşımda sonsuz Yürüdüm bir yolun sonuna geldim Yıkık, üzgün ve paramparça sensiz.

Baharımsın gülümsün, kanaryam bülbülümsün, senden ayrılamam ben sen benim kaderimsin.

Yalnızlık hep güzeldir ama şu sensizlik yok mu gel canımı al diyor.

Bir gülün peşinde koşanlar çiğnedikleri kır çiçeklerinin farkına varmazlar.

Akşam güneşi aşıyor yine dertlerim başlıyor ufuktaki kızıl gurup yüreğimi ateşliyor.

Eğer beni hissetmek istersen bir gece yarısı odanın tüm pencerelerini aç ve içine derin bir nefes çek bil ki içine çektiğin her nefeste beni tadacaksın.

Bir gün bana soracaksın, ben mi yoksa hayatımı daha çok seviyorsun diye. Hayatı diyeceğim. Küsüp gideceksin ama hiç bir zaman bilmeyeceksin benim hayatım sensin.

Seni her özlediğimde kalbime bir yıldız çiziyorum, artık benimde bir gökyüzüm var.

Dudaklarım da bir ateş. Avuçlarımda alevsin. Sensiz yalnız sensiz içim. İlahımsın sevgilimsin, sen benim her şeyimsin.

Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli, belini sarmayalı, gözünün içinde durmayalı, aklının aydınlığına sorular sormayalı, dokunmayalı sıcaklığına karnının.

Gecenin karanlığında, güneşin ışığında, Suyun damlasında, selin coşkusunda Kimi yanımdasın kimi rüyamda. Ama hep aklımdasın sakın unutma.

Seni sensiz, senden uzakta yaşamak ne zormuş.

Her zaman duyamadığımız o toprak kokusu, bu zamanda aranan gerçek sevgiler gibi yağmur arkasında saklı olan toprak kokusu gibi ortaya çıksa keşke.

Bazen “özledim” derken dünyadaki bütün güzel şiirleri söylemiş.

Seni özlemeyi en çok ben bilirim hiç yakınmadım seni özlemekten üstelik sana kavuşamama ihtimali işlenmemiş soğuk bir taş gibi önümde dururken. Sana dokunamamak yüreğimi bu kadar acıtırken. Yine de bil ey yar. Bil ki ben yüreğimi acıtan bu acıya inat, dokun.

Keşke şu an senden bir mesaj gelse, sadece tek kelime yazsa. Özledim…

Sevmek güzeldir seviyorsa sevilen beklemek güzeldir gelecekse beklenen ve özlemek güzeldir özlüyorsa özlenen.

Bu hasretin süresi yok, bir gün sona eresi yok.

Sensiz yalnız sensiz içim. Gözyaşlarım yağmur gibi… Yanağımı ıslatıyor, kollarım bekliyor seni, öpsem öpsem ellerini, yine de sana hasretim.

Öyle senden çok uzaklarda değilim, görmesini bilen gözlerin bakışındayım, belki sana senden daha yakın bir yerde, çarpan kalbinin her atışındayım.

Özlemek için sevmişiz birçoğumuz, kavuşmak ne haddimize.

Hissedince sana vurulduğumu baharda kuş olup uçasım gelir bakınca o güzel gözlerine hasreti bir anda silesim gelir ama ne çare bir tanem ne çare ne kuş olup uçabilirim nede hasreti silebilirim ama seni bir ömür boyu sevebilirim.

Ne kadar sarılırsan sarıl bıraktığında özlersin.

Her duyduğumda içimde dal dal sevginin çiçeklerini açtıran sesini özledim, her şeyden önemlisi dostluğun en güzelini yaşatan seni özledim.

Biraz buruk bir duygu yüklenirse yüreğine gözlerin zaman zaman takılırsa uzaklara kulakların ansızın çınlarsa bil ki bir yerlerde delice özleniyorsun.

Ne olurdu saadetlerin en büyüğü işte ellerimde al, diyebilseydim anlardın ve hiç gitmezdin, değil mi bir gün olduğun gibi kal diyebilseydim.

Oradasın biliyorum ama ulaşamıyorum. Var olduğunu biliyorum ama dokunamıyorum. Konuşuyorsun biliyorum ama duyamıyorum. Uzaktaki aşkım seni çok özlüyorum!

Yaşadığım her an seni özlemeye itiyor beni ağır geliyor yokluğun beklediğimsin, özlediğimsin, özlemimsin.

Usandım yeşermemiş umutsuz bahçeyi beklemekten, usandım, tarla kuşunun sesinden usandım bu yürekten kendimden usandım durup durup seni özlemekten.

Şimdi uzaktasın, benimle değil ben ise yalnızım, seninle değil adın kalbimde, dilimde değil seni çok özledim, elimde değil.

Beklemek güzeldir dönecekse eğer beklenen. Özlemek güzeldir özlüyorsa eğer özlenen.

Bugüne kadar öğretmenlerim hep yanlış öğretmiş! Çünkü en uzun fiil beklemektir.

Yüreğim umulmayan yaralarla baş edemezken, bir tatlı sevda gülüşü özledi gözlerim ve sen hangi âlemde hangi düşlerde isen gel çünkü seni ve gülüşünü çok özledim.

Bir bulut gibidir benim kalbim başka yüreklerle çarpışır yağmur yağdırır ve bu yağmurda sadece vazgeçemediklerim ıslanır şimdi dokun saçlarına mutlaka ıslaktır!

Kar beyazdır ölüm ellerinden, gülüm yine yoksun diye düşmanım her güne!

Herkese selam sana hasret. Nazım Hikmet

Sen aydınlığa ben sana hasret. Gel eritir demirleri bendeki ateş.

Hasretim rengine siyah mı desem ağarmak bilmiyor sonsuz geceler ya gülerdim ya olurdum görsem ömrümden uzansa sensiz geceler.

Sözlerin aklımda ya da aklımın ardında, hayalin karşımda ya da sesin kulağımda, ya ben çıldırıyorum, ya da çok özlüyorum, ya özlemek, ya da özlenen çok özel bir tanem.

Doğan her günün sabahında içimde gözlerini görebilme aşkı olmasa inan hiç bir şeye değmezdi yaşamak.

Akşam olunca hüzünle dolarım, ateşini bağrımda yakarım, özlemle gül gibi solarım, gülün ömrüyle değil sevdasıyla yaşarım.

Bir isim var unutamadığım, bir çiçek var koparamadığım, bir hayal var kuramadığım, birde sen varsın özleyip de ulaşamadığım.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı beklemeyi ümit etmeyi. Lanet edersin yaşadığına. Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın. Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

Süsledim gelin misali gençliğimi sandığıma kaldırdım. Sensiz geçen yılları sildirdim sana yeni zaman aldırdım.

Seni görmediğim günler karanlıktayım, katran gecelerdeyim cehennem misali bir yerdeyim. Bir demir nasıl paslanır, bir elma nasıl çürürse işte öyleyim.

Özlemekten daha zor bir şey varsa; o da özlediğini özlediğin kişiye söyleyememek.

Gel gel berü ki savm u salatin kazası var, sensiz geçen zaman-ı hayatın kazası yok.

Bütün kadehlerimi hep sana adıyorum hep senin için bu bir bir boşalan şişeler umutsuzluğum sarhoşluğum senin eserin. Senin yüzünden bu delicesine içmeler.

Ilık bir rüzgâr esti buradan, nereden estiğini bilemedim nereye gidiyorsun dedim, “özlenen her yere” dedi. Aklıma sen geldin çünkü özlenen sendin.

Bu gece gözlerinde ayın doğmasını bekle, yıldızlara dokunmaya çalış dokunamadığın için üzülme onları seyretmekle yetin benim seni özlemekle yetindiğim gibi.

Sen seni özleyenin özleminden habersiz özlemle özlenmektesin sen var ya sen, özlemlerin içinde en çok özlenensin.

Aklımdan çıkmıyorsun, sensiz bomboş bu hayat, susma öyle ne olur, bana kendini anlat.

Günler ne kadar çok olsa da geçmeye, özlem ne kadar zor olsa da bitmeye, güneş ne kadar yakıcı olsa da sönmeye mecburdur.

İki şaşkın yıldız gibi parlayan gözlerine bakıp da, senin ruhunu tüm içtenliğiyle görebilenler anlar ki sen bir ömre bedelsin.

Gidişinin hüznü gözlerimde, acısı yüreğimde kaldı. Gel de dindir bu ıstırabı.

Yaşamak özlemsiz, özlem sevgisiz, sevgi de sensiz olmaz. Unutma sevmek daima beraber olmak değildir sen yokken bile seni yürekte yaşatabilmektir.