John Verdon Sözleri

Eğer ne için orada durduğunu anlamayı başaramadıysan yolunda duran kayayı asla yerinden kaldırma.

Yalnız bir hayat, boşa geçen bir hayattır.

Bazen kendimizi daha büyük tehlikelerden korumak için korktuğumuz şeyleri yapmak zorunda kalırız.

Bazen korkmak iyidir. Doğru şeylerden korkmak bizim geçmişte yapılan yanlışlara olan korkumuzu yenmemizi sağlar.

İhmal edilen hayat yolculuğu her zaman sefaletle, acıyla sona erer.

Şikâyet etmek zaman kaybından başka bir şey değil.

Oysa tek gerçek şu; yeterince uzun yaşarsanız her şeyi, herkesi kaybedersiniz.

Hayatın amacı diğer insanlara elimizden geldiği kadar yaklaşmaktır.

Bir bedende yaşayan iki insanın verdiğinden daha büyük acı olamaz.

Dünya üzerinde hiçbir şey kusursuz değildi. Her zaman artılar ve eksiler vardı.

Kimse gerçekleri savunmak için canını ortaya koymaz. Ama inançlarını savunmak için seve seve ölürler.

Övülmek her zaman iyi değildir. Her şey kaynağa bağlıdır.

Hayatlarımızdaki en büyük acı, kabul etmediğimiz hatalarımızdan gelendir.

Bir hortumun merkezindeki girdaba benzer bu boşluğu daha önce de hissetmişti içine her şeyi çeken bir boşluk.

Ama her araştırmada tek bir hedef vardır. Ve sizin haşarınız da ulaştığınız her sonucu bu asıl, nihai hedefe ulaşmak için kullanmanızda yatar.

İnsan iyiyi, güzeli amaç edinirse, onu kötülükten bile sağlayabilir.

İyi adamlara kötü adamlar iyi adamlara bilmek istediklerini anlatsınlar diye yalan söylemeyi öğretiyorum.

Kötülük görme, kötülük duyma ve kötülük konuşma.

Eğer bir şeyin yapılmasını istiyorsan onu meşgul birinden iste.

Eskiden zaman benimdi, benimken zaman, ne güzeldi.

Yavrusunu korumaya niyetli bir annenin sınırları var mıdır?

Bu gökyüzüne yazı yazmaya benziyor. Hava açıkken, yazı okunaklı… Biraz rüzgar çıkınca, anlaşılması imkansız.

Bir erkeğin bir kadına yapma çiçek alması, çiçekli bir duvar kâğıdı rulosu hediye etmesiyle aynı şey.

Birbirleriyle çeliştiklerinde gerçeklerin inançlarla mücadele etmesi imkansızdır.

Korkularımızın en büyüğü; karanlıkta, gölgeler arasında sinerek beklediğini hayal ettiklerimizdir.

Çünkü modern dünyadaki çoğu insan gerçekte kim olduğuna ilişkin en ufak bir fikre sahip değildi.

Muhteşem insanların hep daha iyisini yapmaya çalıştığını fark ettiniz mi hiç?

Çıkmaz sokaktan çıkmanın tek bir yolu vardır; aksi yöne gitmektir.

Her şeyin hikayesi uzundur. Ama her uzun hikâyenin bir kısa versiyonu vardır.

Belki de değişimler çok yavaş gerçekleştiğinde, ciddi bir boyuta gelene kadar beyin tarafından algılanmıyorlardı.

İmkânsız olanı elerseniz, elimizde kalan ne kadar mümkün görünmese de doğrudur.

Eğer geri çekilemiyorsan, tam gaz ileri git.

Her karışıklık gücü elinde tutan birilerinin işine yarar. Ve bu öyle bir karmaşadır ki, kimse bunu düşünmek istemez.

Zihindeki bir yılan çalıların arasındaki iki gerçek yılandan daha korkutucu olabilir.

Bizim asıl yapmamız gereken hayatı yaşanabilir kılan olgulara yoğunlaşmaktır.

Naçizane fikrime göre kurşunlar bazen problem çözmede en az beyin kadar değerlidir.

Yaz artık yaşlanan bir aktör misali sahnelerden çekilmeye hazırlanırken sonbahar tıpkı bir ölü kaldırıcısı gibi, rüzgarların arasına sinmiş, bekliyordu.

Tazı sen tasmasını çözmediğin müddetçe tavşanı yakalayamaz.

Bu kadar korkunç bir şey nasıl yapılır? Yani bir insanın yapabileceği pisliklerin hiç sınırı yok mu?

Bir tahmine dayalı hareket etmek risklidir, üç tanesine hareket etmek ise çılgınlıktır.

Korkunç şeyler korkunç cezaları gerektirir.

Hayat sana limon veriyorsa limonata yap.

Herkes haklı olduğu düşünülsün ister ruhsal bozuklukları olanlar bile, belki de özellikle ruhsal bozukluğu olanlar.

Hiçbir kemik kırığı haddinden fazla kendine güvenme yanılgısının neden kadar acı veremez.

Gerçek senin dostundur.

Kendi keşfettiğine inandığı şeylere çok daha sıkı sarılır insan. Eğer hedefin senin bilmesini istemediğin şeyleri bildiğine inanırsa bunları zerre kadar kuşku duymadan benimseyecektir.

Hayatta sevgiden daha değerli hiçbir şey yoktur. Önemli olan sadece ve sadece sevgidir.

Bize anlatılanlardan çok kendi bulduklarımızın doğru olduğuna inanırız.

Sen olumlu düşünürsen çözüm yolu önünde belirir.

Bir hedefe ulaşmak için dış engellerden ziyade iç engelleri, gereksiz düşünceleri, duygusal itirazları aşmak gerekir.

Zihnimiz bizden saklanmaya çalışılan bir bilginin mutlaka doğru olması gerektiği yanılgısına sık sık düşer.

Şans sevdiği bir kavram değildi. Şans, onun nazarında, aptalların kabiliyet yerine koydukları bir şeydi.

Kötülük usturasının sapı, ağzından daha derin keser.

Suç, uyum için acı veren bir açlıktır. İnsanın şiddet duygusunu karşılama, dengesini, tutarlılığını yerine getirme ihtiyacıdır.

Eylemler kelimelerden daha güçlüdür.

Güzel şeyler güzel duyguları tetikler.

Gerçekte yaşamadığımız, bize başkalarının anlattığı şeyler bir süre sonra kendi yaşadığımız anılar haline gelir.

Hiçbir şey insanı geçmişiyle başa çıkabileceği düşüncesinin yanılgı olduğunu anlaması kadar savunmasız hale getirmiyor.

Hiç kimsenin kendi akıl sağlığı ile ilgili güvenilir bir yorum yapma şansı yoktur.

Sizinle aynı tarafta olan birinden bilgi almak gibisi yoktur. Hoş bir incelik, değil mi?

Ego tatmini için verilmiş egosuzluk izlenimi.

Sanki öldürme içgüdüsüyle üreme içgüdüsü iç içe geçmişti.

Gösterişin pahalı, yaşamın da ucuz olduğu bir dünyadayız.

Korku karanlıkta büyür. Kapıyı biraz aralık bırak yeter. Bırak kapının ardında başka neler olabileceğini o düşünüp, endişelensin.

Karşısında ne kadar güçlü durursan, çöküşü o derece hızlanır.

Sırlar her zaman talep görür.

Gördüğümüz örnekler, inanmak istediğimiz hikayeler tarafından oluşturulurdu.

Zihnimin de bir kapasitesi var, bazı şeyleri unutabiliyorum.

Dikkat her zaman yararlıdır.

İnsan ne kadar görmezden gelirse gelsin, ölüm kendini fark ettirmenin bir yolunu buluyor. Hislerinin arasına, bodrum dairesine sızan su gibi sızıyor.

İnsanları öldüren silahlar değil, yine insanlardır.

Hedefinizi, sizin hakkınızda bir şeyler keşfettiğine dair inandırın. Ancak o zaman sizi gerçekten tanıdığına ikna olacaktır.

Eğer gerçekler birbiriyle çelişiyorsa, bu bazılarının gerçek olmadığını gösterir.

İnsanlar kendi kusurlarından ziyade başkalarının hatalarını bulmaktan zevk alır.

İnsanların kendileri hakkında anlattıkları öyküler baştan aşağı gerçek dışı olma ihtimali taşırlar. Oysa onlar hakkında kendi bulduğumuz şeyler bize gerçek gibi gelir.

Kafamda o kadar çok şüphe var ki. Neredeyse her türlü konuda şüphe doluyum. Ama bu şüphe dolu olmakla birini suçlamak arasında çok fark vardır.

Deneyimlerine göre bir insan, bir karar için iki sebepten bahsediyorsa, üçüncü bir sebep vardı, o da gerçek sebebin saklanıyor olması.

Tuhaf tesadüflerin genelde çok basit açıklamaları vardır.

Bazen geri kalan her şey çökünce günahkârlar bile tek çıkış yolu olan dürüstlüğe sığınmak zorunda kalırlar.

Bazıları sadece bağnazlıklarından nefretlerini yönlendirecekleri birilerini arıyorlar.

Yanlış sorular sorarsan, yanlış cevaplar alırsın.

Hayatta, ölüm ve şüpheden başka kesin olan bir şey yoktur.

Bizi en çok üzen kişisel felaketler, içimizden atamayacak kadar güçsüz olduklarımızdır.

Her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğuna inanmak sonradan yanlış çıksa bile bunu göz ardı edip sonradan bu bağlantının olduğunu keşfetmekten iyidir.

Endişenin en iyi ilacı aksiyon, belirsizliğin çaresi de bilgi.

Hayatta mutlu olmak için, parasız yapabileceğin kadar sevebileceğin bir işin olmalı.

Bir şey çok mantıklı, ama tamamen yanlış olabiliyor.

Çoğu seri katilin zekâ seviyesi ortalamanın üzerindedir.

İnsanlar, siyah ve beyazı sever. Gri başlarını ağrıtır. Detaylar midelerini bulandırır.

İyilik yapmak için hiçbir zaman geç değildir.

Suç, bir gerçek olarak yanlış bir şey yapmanın kişisel sorumluluğu olacaktır. Duygu olarak suçluluk, insanın yapmaması gereken bir şeyi yaptığı zaman hissettiği rahatsızlıktır.

Bütün kurbanların masum olması gerekmez.

Masum çocukların ölümleri dokunaklı bir hadise olarak kabul edilebilir belki. Ama onların masum olduklarını kim söylüyor ki?

Unutmak unutmaktır. İsteyerek yapılır mı hiç?

Hikayelere çok düşkünüz. Onlara inanma ihtiyacı taşıyoruz. Ve ne oluyor biliyor musun? Bu inanma ihtiyacı seni bataklığa sürüklüyor.

Genç kuşakların büyük kısmı sanki umursamazlık, tembellik ve basitlik içinde yüzüyordu.

Kafasında harcadığı zaman, dünyada harcadığı zamandan daha fazlaydı.

Bir adamın gücü aynı zamanda onun zayıflığıdır.

Hayat kısa. Hepsi bu. Bu üzerinde düşünülmesi gereken bir şey.

İnsan ne kadar görmezden gelirse gelsin, ölüm kendini fark ettirmenin bir yolunu buluyor.

Karşımızda avaz avaz bağıran değil ama sakin bir sesle öfkesini aktaran adam bizim kanımızı dondurur.

Çoğu kez içimizdeki çalılıklara takıldığımızdan ilerleyemez hale geliriz.

Bazen acının derinliği bize kaybımızın ne kadar büyük olduğunu gösterir.