Kafiyeli Sözler

Körebe oynamak gibiydi aşk. Hepimiz kördük, ebemizi gördük.

Laf sokarım derinden, aklın oynar yerinden.

Dünya malı elde iken hep düşmanlar dost olur. Elde bir şey kalmayınca dost bile düşman olur.

Bak şu çeşmeye su içecek tası yok. Kırma insan kalbini, yapacak ustası yok.

Allah isterse bir kişinin işini, mermere bile geçirir dişini. İstemezse bir kişinin işini, muhallebi yerken kırar dişini.

Senin gibi bozukları kumbarada biriktirir, geleceği yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım, hiç düşünmem hemen harcarım.

Yalnızlığın yalnızlığımla kafiyeli, alt alta yazdığımızda şiir, yan yana yazdığımızda öykü olurdu. Biz hiç yazmadık aşk oldu.

Umutlara kanma umutlar bir gün imkansızlaşır. Hayatı tozpembe yaşıyorum sanma her renk bir gün siyahlaşır.

Aptallarla tartışma, başkaları aranızdaki farkı anlayabilir.

Gönül ne kahve ister ne kahvehane. Gönül sohbet ister kahve bahane.

Dost sanma şanlı vaktinde dost olanı. Dost bil zor anında elinden tutanı.

Düş peşindeysen, düş peşime.

Bu laflar sana kapak olsun, fena oturttum helal olsun. Tipin yok ki şeklin olsun, hadi canım yolun açık olsun.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda, defolup gidenler kimin umurumda.

Ne kadar bilirsen bil, söylediklerin karşısındakinin anlayabildiği kadardır.

Rakıya verip anırma. Tütünü verip savurma.

Sen benim adımı bile anamazsın. Bırak dost kalmayı artık düşmanım bile olamazsın.

Ne arkamdan konuşanlara bakarım. Ne de beni çekemeyenleri takarım. Allah’a havale eder yoluma bakarım.

Sigaramın dumanı sen, ateşi ben olayım. Al beni buralardan, sadece senle kalayım.

Seni öyle bir severim ki dengeni kaybedersin. Kiliseye girer, Selamün aleyküm dersin.

Ne gerek var kafiyeli cümleler kurmaya. Özledim işte, o kadar! İlhan Berk

Hayır dese de hayat, hep hayırlısı diyeceğim hayata inat.

Söz bilirsen söz söyle, sözünden ibret alsınlar. Söz bilmezsen susta, seni bir adam sansınlar.

Ye yağlığı iç suyu, dondurursa dondursun. Ye tatlıyı içme suyu, yandırırsa yandırsın.

Ölüm dediğin nedir ki; dönüşü olmayan tatil. Aşk dediğin nedir ki; gençliği olmayan katil!

Akıl bir gemidir, fikir dümeni, kullandır kendini, göreyim seni.

Bana benden olur, her ne olursa, başım rahat eder, dilim durursa.

Oğlum abartı senin neyine. Beynin sahip senin abartı genine. Beni çöpe atmak senin ne haddine! Sen zaten çöptesin, bari beni çekme.

Hani gözler vardır sözleri anlatır. Hani sözler vardır gözleri anlatır. Bir de aşk vardır seni anlatır.

İçki yiğidi susturur, korkağı coşturur.

Dost dediğin arkanda Hançeri vuracak beklemediğin bir anda. Gerçek dost yanında sen akarsın kanında.

Gel dese, gitmesem. Birer kahve alıp yürüsek sahil boyunca, o sussa ben dinlesem.

Sen şimdi yazdığım şiirleri kendi üstüne alınıyorsun değil mi sevgili? Sana kafiyeli cümleler fazla gelir! Satır aralarındaki boşluklarda oyala kendini! Can Yücel

Ben bilirim ki tek yar, Yaradan’dır. Gerisi sadece yaralayandır.

İtimadı lütuf sanıp borca sarılma. Bir gün gelip istenecektir, sonra darılma.