Kalleş Sözler

Ne kadar kaliteli parfüm kullanırsa kullansın, hep kalleş kokacak bazıları!

Allah’ım, dostum da düşmanım da benim için ne istiyorlarsa benden önce onlara nasip et!

Gün gelir o, yanındayım her zaman, diyen kalleş dostlar arkanı döndüğünde el sallar.

Sırtımdan vurmayan kaldıysa gelsin!

Dostum dediklerinizi iyi seçin. Bir gün ne olacağını hiç bilemezsiniz.

İçinde vicdan olmayan kişi arkadan oyun oynar.

Bazen aynaya bakmak geliyor içimden sırf sırtımdan vurmayacak birini görmek için.

Ölüm kokuyor attığım her adımda nefes aldığım dünya yalan kokuyor birbirine gülen yüzlerin arkasındaki hayatlar ve gerçek kokuyor bu dünyadan sonraki dünya.

Yarınlar kalleş dolu. Mert olan her düne yan! Nihat Atsız

Yüzüme bakacak yüzün kalmadı Bari arkanı dönebilecek götün olsun. Kalleşsin!

Gidenin arkasından diz çökmeyin. Cenaze namazında secdeye varılmaz.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da eksilmeyiz.

Üzülme anne ağlama sırtımdan yedim kurşunu kalbimden değil. Öylece duruyor hayallerim vatanım şerefsizlere yar değil.

Dalga geçerim ama kırmam. Ciddiye alırım ama takmam. Çevremde birçok arkadaşım olabilir ama hepsini dostum yapmam!

Kardeş ve kalleş yakın kelime. İnsana ihanet beklemediği yerden gelir. Elif Şafak

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; Alışık değilim harama ondan olacak herhalde.

Artık sırtımı dönemiyorum insanlara. Mevzu korku değil; Sırtımda başka bir bıçağa yer kalmadı.

Kalleş dostum olacağına, delikanlı düşmanım olsun.

Sızlıyor be annem! Aşk deyince kalbim, dost deyince sırtım.

Sahte dostlar sabun gibidir. Elini yüzünü temizler ama ayağını kaydırır.

Yükle yalnızlığının bütün gri bulutlarını sırtıma. Vücudum yağmur sonrası toprak koksun.

Herkesin işine yaradığın kadar iyisin şu hayatta!

O kadar kirlenmiş kalleş dostlarım var ki arkasına geçip beni yıka yazasım var.

Kalleş, kalleş olmadan önce mutlaka, ağabey, kardeş, dost, arkadaş olmuştur.

Sahi neydi o kural. Sevince mi kaybediyorduk? Sen sen ol arkanda canlı ceset bırakma.

Sözde kardeş olup da icraata gelince kalleş olanlardan usandım.

Kardeşin kalleşi, kalleşin de kardeşi olmaz.

Dön bak arkana. ‘Gitmez’ dediğin kaç kişi yanında? Kalleşliğin lüzumu yok.

Düşmanından çok dostundan sakın! Çünkü dostluk biterse sana nasıl zarar verebileceğini en iyi dostun bilir.

Anlamıyorum boğazımızda kalan mutluluğun çıkması için mi bu sırtımızdan vuruluşlarımız.

Şimdi beni uçurumdan atsan düşene kadar aklımdaki tek şey; sırtıma değen ellerin olurdu!

Bazen eski dostlarımı çok özlüyorum. Sırtım aklıma gelince vazgeçiyorum!

Vefasız dostluğa kalleş zamana, gülmek istiyorsun bırakmıyorlar! Abdurrahim Karakoç

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ihanetin kitabını yazmış bir dünya kalleş var.

Her insan bir kere vurulur sırtından bu hayatta. Çünkü her kardeş, her dost, her sevgili bir parça vicdansızdır.

Bana atılan kazıkların hepsini saklıyorum. Gün gelir de kazık atanlar geri dönerse, onları oturtacak bir yerim olsun.

Korkum sevmek değil; korkum sevip de ayrılmak. Korkum kurşun yemek değil kalleşçe vurulmak. Korkum ölüm değil; korkum senin tarafından unutulmak.

Bir kalemde silebiliyorsan eğer; kusurunu sil dostunun dostluğunu değil.

Kırgınlığım lunaparkta unutulmuş bir çocuğun nefreti kadar Sorun atlı karıncalar değil arkamdan dönüp duran dönme dolaplar.

Yaşamak dedikleri bu işte! Ne yaparsan yap önünde kader arkanda keder. İkisinin toplamı bir” hayat” anca eder.

İnsanın ucuzu, insana pahalıya mal olur!

Dostun iyisi güzel günde değil zor günde belli olur.

İnsanları tanıdıkça hayvanları daha çok seviyorum.