Kanka Mesajları

Belki bir iğne değildik ama bizde çok battık be kardeşim bazılarına.

Köpeklerin kardeşliği, aralarına kemik atılana kadardır. Mevlâna

Gün gelir puslu bir dünya aydınlık bir yaşama gebe kalır yeter ki umutların hiç bitmesin kalbin hangi mutluluk ve sevgi için çarpıyorsa yaşam sana onu versin.

Gözünden akan yaşa ortak olacak kaç kişi var ki kardeşten başka…

Kardeşleri olmalı insanın, tıpkı bir liman gibi; ara sıra uğrayıp fırtına dininceye kadar koynunda saklanabileceğin.

Duygular vardır anlatılamayan, sevgiler vardır kalplere sığmayan, dostluklar vardır hiç bir şekilde yıkılmayan, bazı insanlar vardır asla unutulmayan.

Devir öyle bir devir ki; annenden olmayana “kardeşim” demeyeceksin!

Sevginde ölçülü ol ey gönül, sevdiğin düşmanın olur bir gün, düşmanlıkta katı olma ey gönül, düşmanın dostun olur bir gün.

Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada baki kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.

Baharın güneşi bahtına doğsun acılar kederler gönlünden uzak olsun. Tüm güzellikler ve mutluluklar senin olsun.

Kardeşlik sadece kan bağı ile olmaz. Din bağıda kardeşliğe an açık örnektir…

Kilometrelerce uzaklıklara gizlenmiş olsa da dostluğumuz aynı gökyüzünü paylaştığımız sürece dostuz!

Yürek umutlara gebe olduğundan beri, dostluklar ayrılıklara yenik düşmedi. Gönlümüz darağacındayken bile, küsüp dostlarımızı sevmeyi unutmadık biz.

Rüzgârın kemanını çaldığı, damlaların cama vurduğu bir pencerede yatağına uzanıp da keşke dediğin tüm güzellikler gerçek olsun.

Bin damla umut serpilsin yüreğine bin umut dolsun günlerine. Bin bir hayalin gerçek olsun.

Ayağım taşa takılsa bilirim düşmeme izin vermeyecek bir kardeş durur yanımda.

Kardeş dedik. Yarı yolda bırak demedik.

Fani dünyanın baki padişahı değiliz. Biz parçalanmış gönül hırkalarını yamar dikeriz. Biz dostlarla ağlar dostlarla güleriz.

Siz parası olana, kardeşim dersiniz. Biz adam olana!

Ben dostun kokusunu uzak diyarlardan alırım ve onun gülüşünü nerde olsa tanırım. Ne mesafeler mesafedir dostunla ne de ayrılıklar hüzünlü.

İnsanlar eğlenebildikleriyle arkadaş olurlar, anlatabildikleriyle dost, ağlayabildikleriyle kardeş.

Kardeşlik: düşmesin diye tutmak kardeşlik: bırakamayacağını bilerek dayanmak…

Kanka dediğin sakin ol demez kime dalıyoruz der.

Sen gülerken yanındakilerde güler ama ağlarken yalnız ağlarsın onun için öyle bir ağaca yaslan ki asla yıkılmasın öyle bir dost edin ki seni asla bırakmasın.

Arkadaşlar yıldızlar gibidir, onları her zaman göremezsin ama senin için her zaman var olduklarını ve seni düşündüklerini bilirsin.

Hiç kimse bir arkadaş kaybedecek kadar zengin değildir. Hele ben hiç değil. Affet beni dostum…

Dostlar arasına hasret uçurumu girdiğinde, yıldızlarla vuslat köprüsü kurduk yürekten yüreğe. Gönlümüzün hasret günlüğüne unutmayı ve unutulmayı hiç yazmadık.

Kardeşim dedim; acılarıma da kardeş olur musun?

Hep zamana yenik düştük esiri olduk anlamsız koşuşturmaların ama bir kez adını yüreğimize kazıdığımız dostlarımızı hiçbir zaman unutmadık.

Kardeşlik son bulmayan arkadaşlıklardan doğar.

Keyfimizden değil kardeş, derdimizden yatamıyoruz.

Her gelen geçene kardeşim deme yanlış anlarlar cici kız.

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür, bir orman gibi kardeşçesin…

Gerçek kardeş: ilk gözyaşını görür; ikinciyi yakalar, üçüncüyü durdurur.

En koyu mavilikleri avucuna, en içten mutlulukları gözlerine, en derin sevgileri kalbine bırakıyorum. Hep mutlu ol…

Ruhumdan başka dostum olmadı ve derdimi dinleyen sadece gönlüm vardı.

Kilometrelerce uzaklıklara gizlenmiş olsa da kardeşliğimiz aynı gökyüzünü paylaştığımız sürece biz kardeşiz!

Kardeşlik sözlerde biten bir cümle değil kalpte atan bir sevgi çemberi olmalıdır…

Deniz derindir durulmaz dostluk ebedidir unutulmaz.

Siz kardeş lafını altı harfe sığdırmışsınız biz ise yere göğe sığdıramıyoruz.