Kısa Süper Sözler

Ölümden değil de ölümlerden korkarım; çünkü ilkinde ben varım ikincisinde sevdiklerim.

Kimseye güvenme ve onları tanıman için sınamaktan korkma; çünkü kaybedilmesi gerekeni, en önce kaybetmelisin!

Seni düşünerek dinlediğim müziği ezan okunurken kapatıyorsam, demek ki gerçek aşk sen değilsin.

Şimdi ben mutluluğa müebbet yesem, kesin yarın af çıkar.

Gören göze karanlık perde olmaz; görmek istemeyen göze ışık ne yapsın?

O ki; rüyana gireceğim diye söz verdi. Nice yıllar geçiyor ki bu söz yüzünden gözüme uyku girmedi.

Gelecekten bahsedenlerin gidişine hastayım.

Yolunu beklerken daha dün gece, kaçıyorum bugün senden gizlice. Kalbime baktım da işte iyice; anladım ki sen de herkes gibisin!

Dünyanın gelmiş geçmiş en iyi buluşu, benim seni bulmamdır. Bu sayede anladım ki yaradanın, kuluna verebileceği en özel ödülsün.

Eğer birini kandırmayı başardıysan, onun aptal olduğunu düşünme! Sadece sana hak ettiğinden daha fazla güvenmiştir.

Yıkılır mıyım sanıyorsun? Sarsılmam bile! Cam gibiyim, bazıları ne kadar kırarsa kırsın; kırıldıkça keskinleşirim!

Zorlama! Ya kalbin kırılır ya hevesin.

El değmemiş gülüşlerimi sana adadım. Gel ki; vakti geçmesin adağımın.

Sevdan hala yüreğimde ikamet ediyor diye, hiçbir kiracıya satmadım düşlerimi.

Eğer Allah seni bana yazmışsa, benden kaçışın yok! Lakin kader seni benden almışsa, ağlamaya lüzum yok.

Kalbin neye bağlanırsa varlığın onun mahiyetine bürünür… Sen de kalbini sonsuz ve tükenmez olana bağla.

Dilimden duam olup, süzülür müsün semaya? Âmin olup, dökülür müsün avuçlarıma? Dua dua gülümser misin bana?

Kimseyi küçümseyecek kadar büyük değilsin. Çünkü gün gelir, küçümsediğin her şey için önemsediğin bir bedel ödersin.

Kadın hiç gitmeyecekmiş gibi sever ama yeri gelir, hiç sevmemiş gibi gider.

Dostun üzüntüsüne acı duyabilirsin. Bu kolaydır; ama dostun başarısına sempati duyabilmek, sağlam bir karakter gerektirir.

Hayat, sensizliğe alışmak için çok kısa!

Her yürek ses veren bir uçurumdur, herkes kendi uçurumunu yüreğinde taşır.

Boşluğunu dolduramaz kimse demiştim giderken. Gelme. Sana bol gelecek artık bu aşk!

Akıttığın gözyaşlarını silmek yerine, akmasına neden olanları sil hayatından ve unutma ki nankörlük; zayıf insanların işidir.

Hepimiz matematikten anlarız biraz. En azından birini hayatımızdan çıkaracak kadar.

Asgari ücret gibiyim; kimse benimle geçinemiyor.

Hangimiz aşkın rengiyiz? Sen koyu kırmızı bensiz, ben zifiri siyah sensiz…

Ağlamak gözlerdeki yaşı boşaltır, acın ise hep taze kalır.

Bazı insanlar yağmuru hisseder. Diğerleri ise sadece ıslanır.

Bir kızın en sevdiği şarkıyı iyi dinleyin, çünkü orada tüm söylemeye korktuğu şeyler gizlidir.

İnsanı ateş değil, kendi gafleti yakar. Herkeste kusur görür, kendisine kör bakar. Neye nasıl bakarsan, o da sana öyle bakar.

Yokluğunu bile seviyorum yârim; çünkü o bile sen olduğun için var!

Şarkılar yalan söylüyor, ağlatan hiçbir şey güzel değildir.

Geçer elbet efendim geçer… Bazısı teğet geçer, bazısı deler geçer, bazısı deşer geçer, bazısı parçalar geçer ama mutlaka geçer.

Peşinden koşan çok diye sevinme. İktisat der ki; fiyat azalınca, talep artar!

O kadar orijinal bir acı bıraktın ki geride, senden sonra hiçbir aşk yakışmadı gönlüme.

Sen bana kör demiştin ya haklısın senden başkasını görmemiş bu günahkâr gözlerim.

Kahve falında balık para demekse; en büyük hazinemdir gözlerindeki okyanus.

Tüm sözcükler tükendiğinde, insan insanı anlamaya başlar.

Yüksekten düşenin parçası bulunur, bulunur da gönülden düşenin parçası bulunmaz.

Aşk aynen yazıldığı gibidir: Sesli başlar, sessiz biter.

Gönül kapısı herkese açılır mı, iki laf eden adam sayılır mı? Bakma insanoğlunun uyruğuna, tanıyamazsın basmadıkça kuyruğuna.

Belki de bizim kaderimiz mutsuz olmaktı, başkaları mutlu olsun diye.

Öyle tertemiz sevmeli ki insan; tek bir namahrem söz düşmemeli yüreğine.

Ne hasta bekler sabahı ne taze ölüyü mezar ne de şeytan, bir günahı, seni beklediğim kadar.

Gel! Ardında bırak var ile yoktu. Bir halk kütüphanesi sessizliğinde ister mırıldan beni ister içinden oku!

Oysa senden tek bir damla istemiştim, sana kocaman bir deniz sunmak için.

Eskiden mendiller âşıkların gözyaşlarıyla ıslanırdı şimdi ise gerçek âşık kalmadığından fabrikadan ıslak çıkıyor.

SEVGİ, sadece bir duygudan ibaret değildir, bir varoluş biçimidir, koşulsuzluğun, ilhamın ve emeğin bir arada olduğu eşsiz bir sanattır.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni!

İyi ilişkiler ‘hesapsız’ kurulur ama nezaket gibi ‘çok ince hesaplar’ ile yürür.

Biliyorum sevap ama benden başka kimse bakmasın yine de yüzüne! Senin yüzünden tek giden ben olmalıyım cennete.

İyi dostu olanın aynaya gereksinimi yoktur.

Ölmek için sebebim yok ama yaşamak için de sınırdayım.

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat…

Varlığın bana yetmiyorken, yokluğunla avunmak zorundayım! Ya al götür kalanımı. Ya da gel, tamamla eksik kalan yanımı.

Aşkın hiçbir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur. Başlı başına bir dünyadır aşk!

Hayatta bir daha hiç karşılaşmasak bile, biliyorum ki sana rastlamış olmam bile bir ömre bedel.

Cinayeti işlerken hep aynı metodu kullanırdı! Gözleri tetiği çekerdi, ben ölürdüm.

Bana yüreğinle gel, bahanelerinle değil!

Seninle ettiğimiz kavgalara da şükür. Ya hiç olmasaydın?

Gittikçe sıradan biri oluyorsun, o yüzden lütfen gitme!

Ve bir gün kalem diyecek ki: Bu kadar yazdığın yeter! Artık çiz gitsin.

Anahtar gibi sadece kaybolduğunda aranan biri olmak istemiyorsan, ‘nasıl olsa paspasın altındadır’ rahatlığı vermeyeceksin kimseye.

Cam gibi olacaksın bu hayatta, kıranı keseceksin.

Benimle onun arasında kaldıysan, onu seç! Çünkü gerçekten sevseydin, beni seçenek yapmazdın.

İnandığım değerler değişmedi. İnandığım insanlar değişti sadece.

Berrak bir gönülden kirli su akmaz, güzel bir ruhtan kötü söz çıkmaz. Hayatta her şey ters gidiyorsa, belki sen ters yola girmişsindir.

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Normaller tehlikelidir, delilere güvenin.

Eğer bir fare kediye gülüyorsa, yakınlarda bir delik var demektir!

Bazı şeyler var ki söylenmiyor, biz seninle sözleri susarak aştık.

Acı duyuyorsan canlısın başkasının acısını duyabiliyorsan insansın. Ts Eliot

İnsanı insan yapan en önemli cevher; vicdanı ve merhametidir.