Kömür İle İlgili Sözler

Mendilinde kimin ismi oyalı, bilemedim senin aslın nereli, söyle güzel ben de olam oralı, o kömür gözlerin deli etti beni.

Kömür içinde elmas gibidir. Her veli, insanlar içinde binler hikmetle gizli; hor görünür, gülünür sanılır bir deli. Şair’ül İslam

Asıl yanan bizdik, siz kömür sandınız.

Demir tava gelir kömür biter. Aklı başına gelir ömür biter.

Madenciler karanlık yerlerde çalışırlar, sırf bizlere aydınlık bir gelecek bırakabilmek için.

Yazmayı bil de kömür ile yaz.

Sabahın verdiği sıcaklık, odun kömür bitene kadar. Paranın verdiği sıcaklık, suyunu çekene kadar. Yüreğin verdiği sıcaklıksa, değer bilene ölene kadardır.

Gözlerini gördünüz mü? Köy çocukları gibi bakıyordu. Kömür gibi. Öyle mahzun, öyle fukara.

Sobada yanan kömür değil ömürdü!

Yüz karası değil, kömür karası. Böyle kazanılır ekmek parası. Orhan Veli

Kara kömür kazarlar, böyle tarih yazarlar, madencidir adı, duyun şu feryadı!

Yer altında bir avuç kömür, madenciler verir bir ömür.

Hiçbir kömür ısıtmayacak, babaları madende can vermiş çocukların yüreğini.

Kapkara madenleri yürekleriyle aydınlatır madenciler.

Aşk üstüne keder, kor üstüne kömür gibi düşer, evvela köreltir sonra alevlendirir. Cenap Şahabettin

Madenci demek; kömür karasıyla alın terini karıştıran yiğit demektir.

Asıl mücevherler madencilerin altın gibi kalbidir.

Ah bu mevsimler kiraz içindi, ceviz içindi insan içindi. Ömrün baharında ocaklara ölüm küredik.

Bir avuç kömür için, bir ömür verenlere. Dualarımız sizinle.

Kin taşımak, yanan bir kömür parçasını başkasına atmak için eline almak gibidir. Sadece kendini yakarsın. Buddha

Yar, ben senin kömür karası gözlerine değil. Allah diyen yüreğine vuruldum.

Demek ki kömür; sadece bir evi ısıtmazmış. Yakabilirmiş de milyonlarca ciğeri.

Kömüre kara elmas demişler. Karası garibana, elması patrona kalmış.

Çıplak, kayalık bir kömür bölgesinden verimli, güzel bir vadiye geçmek gibiydi bu.

Yeşil gözde, duman. Kömür görür yanarmışım. Beni görme, beni duyma, beni asla dinleme! Beni kurtaramazsın, gücün yetmez en derinlere.

Cennete kömür kokusu sinmiş.

Kömür, odun değildir asıl yanan, madencilerdir. Yürekler yanmasın, ocaklar sönmesin.

Söz bulunmaz bu alemi yazmaya hepsi muhtaç kara kömür kazmaya.

Kömür gözlüm sende sevda ne arar? Şirin sözüm sende vefa ne arar? Sevmişim yar yüreğim ona yanar, yüreğim ona yanar.

Alın terine kömür karası değmiş insanlardır madenciler.

Kimseyi geçmişi ile yargılama, unutma elmas da işlenmeden önce bir parça kömür idi.

Yeraltı dünyasının efendileri madencilerdir.

Gülüşü diyorum; yangına kömür, kelebeğe ömür.

O kadar çok kömür kazdılar ki, cennete düştüler.

Karadır kaşların benzer kömüre, yardan ayrılması zarar ömre.