Laf Sokmalı Ağır Sözler

Yalandan kim ölmüş diye soruyorlar. Doğru kimse ölmez. Ama: güven ölür, gönül ölür. En önemlisi de insanlık ölür.

Şimdi sen gittin ya, şairin dediği gibi herkesi sana benzetiyorum. Bu da mı o şerefsiz acaba diyorum!

Eksik olmayın dedik ama siz fazla olmaya başladınız.

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Açık yürekle konuşan düşman içten pazarlıklı dosttan iyidir.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Boşuna kimseyi suçlamayın dostlarım. Kullanıcı hatası değil, bazılarının doğuştan defoludur yüreği.

Bazıları haddini aşıp, hayatıma burnunu sokarsa; ben de saygımı aşıp, itinayla lafımı sokarım.

Kendini bu kadar büyük görmene gerek yok. Nihayetinde benim görebildiğim kadar büyüksün.

Bazı insanlar çamaşır suyu gibidir. İnsan yıpratmaktan başka bir işe yaramazlar.

Akıl vermeyi bırakıp biraz huzur versen.

Değer miydi diye aklıma geldi geçenlerde. Teğet bile geçmez dedim kendi kendime.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüş demesi zoruna gitmesin.

Reklamı kapatmak için tıklayınız, yazan yere tıklayınca açılan reklam gibisin. Çok ayrı bir yavşaksın.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir.

Yalnız mısın? Üzülme… Yanlış bir kalbin mağazasında olmaktan iyidir.

Seni tanıyamıyorum artık. Künefe gibi için kaşar dışın ise çok tatlı.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Sevebileceğim birine benziyordun dedi. Olsun dedim, sen de insana benziyordun.

Bugünlerde hiç kimse arayıp sormuyor. 404 not found gibiyim.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

Kendi nefsine yetmiyorsa gücün, adamlığına da yettiğini iddia etmeyeceksin.

Bana kazık attığını sanıyorsun ya çok gülüyorum sana. O kazıkları senin için bekletiyorum senin için biriktiriyorum ben.

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Ne kadar sevdin diye soruyorlar. Hep aynı cevabı veriyorum, hak etmediği kadar.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Mutlu olmama bozulanlar varmış. Neden; bana doğan güneş size batıyor mu?

Bu kadar hızlı kaçacağını bilseydim; Veliefendi’ de sana oynardım be sevgili!

Bu dünya senden önce de dönüyor, senden sonra da dönecek. Yani seninle bir şey değişmediği gibi, sensiz de bir şey değişmeyecek.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Yahu koyduğum şeyleri koyduğum yerde bir türlü bulamıyorum daha yeni bazı kişileri adam yerine koymuştum şimdi ara ki bulasın.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, emeklerine saygı duyuyorum!

Görmek istemeyen Göze ışık ne yapsın.

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Piyangonun sana çıkmadığına çok şaşırdım halbuki bütün numaralar sendeydi.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Her zaman arkandayım diyenlere dikkat et, haksız mıyım sevgilim?

Hani sen bana mecbursun havasında olanlar var ya. Onlar o havada takılsınlar; ben bana yeter de artarım, artanımla da onlara hava katarım.

Geç kalınmış bir sevgi, idamdan sonraki affa benzer.