Namık Kemal Sözleri

Vatan bize kılıcımızın ekmeğidir.

Vatan sevgisinden maksat toprağa değil onun üstünde yaşayan insanlara duyulan sevgidir.

Okumayı öğrenmek en güç sanattır. Ademin hayvaniyeti yemekle insaniyeti okumakla kaimdir.

Ne mümkün zulm ile bidad ile imha-i hürriyet.

Zihin fukara olunca, akıl ukala olurmuş.

İnsan ne söylediğini bilmeli fakat her bildiğini söylememelidir.

Terbiye ana kucağından başlar her söylenilen kelime çocuğun şahsiyetine konan bir tuğladır.

İnsan her nefesini mezardan uzaklaşmak için alır ama her nefes alışında ömründen bir nefeslik zaman azalır.

Köpektir zevk alan sayyad-ı bi insafa hizmetten.

Dünyaya gelmek hüner değildir. Yüksel ki yerin bu yer değildir.

Bazen fikirlerini de değiştirmelisin çünkü sen fikirlerinin kölesi değil sahibisin.

Kimsenin lütfuna olma tadip bedeli cevheri hürriyettir.

Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini; yok mudur kurtaracak bahtı kara mâderini? Atatürk’ün bu soruya cevabı: vatanın bağrına düşman dayasın hançerini; bulunur kurtaracak baht-ı kara mâderini!

Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini yok mudur kurtaracak baht-ı kara maderini?

Devlet halkın ne babasıdır ne hocasıdır ne vasisidir ne lalasıdır.

Bize gayret yaraşır, merhamet Allah’ındır. Hükmü ati ne fakirin ne de şeyhin şahındır.

Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten.

Ne efsunkâr imişsin ah ey dîdar-ı hürriyet esir-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esaretten.

Ülkedeki ahlak bunalımının bir kaynağı da ana babanın çocuk eğitiminde tuttukları yoldur.

Zihin fukara olunca akıl ukala olurmuş.

Düşene gülen acıyandan çok bulunur.

Bu kadar adam gördüm içlerinden hiçbiri dünyadan hoşnut değil hiçbiri de dünyadan gitmek istemez.

Yüksel ki yerin bu yer değildir; dünyaya gelmek hüner değildir.

İnsan vatanı sever, çünkü hürriyeti, rahatı, hakkı vatan sayesinde kaimdir.

Kimse takdir edemez âlemde kendi mahiyetini reyi ile / münferit vasıta-i rüyet iken göremez kendini dide bile (kimse kendi niteliğini kendi görüşüyle algılayamaz. Tek görme organı göz olduğu halde gözün kendini göremediği gibi.)

İnsan ne idraksiz mahlûktur! Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de kendi öleceğine inanmak istemez.

Pis kokuyor dediler geziye. Analarımız geldi, cenneti bize getirdi. Analara kıymayın efendiler!