Pişmanlık Sözleri

Dilim kal demeyi bilirdi, sende kalabilecek yüreği görseydi.

Pişmanım sensizliği kaldıramaz yüreğim. Kendimi hayrete düşürürcesine birer tokat gibi vuracaktım hiç kullanmadığım o ağır lafları.

Gidilmemiş yerlerin, okunmamış kitapların, dilimin ucuna takılıp kalmış cümlelerin pişmanlığını duyuyorum en çok. Pişman olmam lazım.

Sindiremeyecektim senden kalanları benden uzak mezarlara koymaya!

Senden ayrılmadan önce bilmiyordum hiç hayatın anlamsızlığını. En güzel şeylerin bile yavan kaldığını.

Bir gün gururunu yenip bana geri dönmek istersen sakın dönme. Çünkü senin gururunun bittiği yerde benim gururum başlar.

Alsalar da şu yaşla dolu gözlerimi yerlerinden. Çalsalar da haberim olmadan seni kalbimden. Eğer unutacaksa bu can çıkmasın bedenimden. Ölürsem söyleyin mezarıma gelmesin o sevmeyi bilmeyen.

Sen sevda ırmağı, gittin ele aktın, sen dünyamı yıktın vefasız aşkım.

Bütün insanları sevebilirdim, sevmeye senden başlamasaydım.

İstediğimiz bir şey için düşünerek hareket eder pişman oluruz, düşünmeden hareket eder yine pişman oluruz. Ne yapalım, anlamadım gitti.

Seven ben sevilen sen ağlayan ben ağlatan yine sen!

O bir sırdı ve ben tutamadım O’nu içimde.

Pişman olursun fayda vermez! İş işten geçer zaman geri gelmez. Sakın kırma kimsenin kalbini. Kırılan kalpler kolay düzelmez!

Benim kalbimi kırmak suya yazı yazmaya benzer, kırılan kalbimi düzeltmek gece doğan güneşe benzer. Sen o suya yazı yazmayı başardın şimdi güneşin doğmasını bekle.

Yürüdüğün yollardan geçebilirsin bir daha fakat anılardan, asla!

Çok değer vermek demek, çok pişmanlık demektir.

Doğrular zor gelir insanlara ama yanlışlarla yaşayan elbet pişman olur.

Ne söyleyeyim diye başta düşünmek, niçin söyledim diye sonunda pişman olmaktan iyidir! Sadi Şirazi

Ne yaparsan yap, pişman öleceksin. Belki yaptıklarından, belki de yapmadıklarından. Dostoyevski

Gidilmemiş yerlerin, okunmamış kitapların dilimin ucuna takılıp kalmış cümlelerin pişmanlığını duyuyorum en çok.

Pişman olduğum şeylerde bir süre sonra geçince hep iyi ki öyle olmuş diyorum. Doğru olan şeyleri görmem için illa ben seninle tanıştığıma; bir kere memnun oldum, bin kere pişman!

Diyar diyar dolaşıp yine içime gömecektim seni en sonunda.

Bunca acıyı çekmez hiç kimse ve bunca ölümden kolay dönülmez bu kadar sevmeyince.

En büyük pişmanlıklarım, pişman olurum diye yapmadıklarım yüzündendi.

Hayattaki en büyük pişmanlık, pişman olurum diye yapmadıklarımızdır. Tolstoy

Görülmedi bendeki aşk gibi bir aşk kimsede. Ben seni kendimden çok sevdim. Ben seni hayallerimde sevdim, ben seni baktığım gözümün gördüğü her yerde sevdim. Seni üzdüğüm için.

Geçmişimi yargılama, ben artık orada yaşamıyorum!

Sonunda eyvah diyeceğin şeylere başta eyvallah deme pişman ol fakat pişman ölme. Necip Fazıl Kısakürek

Annemin kirli neyin var? Sorusuna üzülerek geçmişim diyemiyorum.

Sana o kadar kırgınım ki, seni bin parçaya bölsem yetmez. Ama kaybolacak bir parçana da gönlüm elvermez.

Ben senin girmek istediğin yolun sonundayım güzelim. O yolun sonunda sadece pişmanlık var.

Dünyanı tersine döndüreceğim senide canından bezdireceğim, yaktığın ateşi söndüreceğim hesabım bitmedi daha seninle.

Niye ağlıyorsun dediler, sevdim dedim. Niye üzülüyorsun dediler, gönül verdim dedim. Elin kızı için değer mi dediler, meğerse değmezmiş.

Sonunda eyvah diyeceğin şeylere, başında eyvallah deme. Pişman ol fakat pişman ölme.

Bugün yeni bir meyhane keşfettim mezarlığın tam karşısında beni arar da bulamasan ya meyhane deyim ya da tam karşısında.

Okuduğum en gerçek hikâyeydi Bir erkeğin gözlerindeki pişmanlık…

Durmaz içimdeki pişmanlığın kanayan yarası, seni nasıl üzdüm farkında değilim. Seni nasıl kırdım anlayamadım ben nerde hata yaptım. Elini yüreğine koy ve affet beni pişmanım büyüklük göster affet beni.

Üzgünüm, pişmanlıklarımın arasında başka yer kalmadı.

Bir gece ay bana sordu neden seni ağlatan biriyle berabersin aya baktım ve dedim ki sen hiç gökyüzünden vazgeçebilir misin?

Öyle kolay değil benden kurtulman, hesabım bitmedi daha seninle, öcümü almazsam haram yaşamak, hesabım bitmedi daha seninle.

Utanma bilmeyen pişmanlık bilmez.

Hiddet ekilen yerden pişmanlık biçilir. Alessandro Manzoni

Ne zaman pişman olursun biliyor musun? Yarım bıraktığını başkası tamamladığında!

Seni kırdığım için değil; ne olursa olsun gitmene izin verdiğim için kendimi affedemiyorum.

Ben demiştim diyenlere üzüntümü belli etmemek için kuşandığım mekanik tebessümlerimin ardındaki yaşlarla sulayacaktım taze mezar toprağına ektiğim çiçekleri.

Nasıl sensizliği ben yaratmadımsa bir gün yaşayacağın bensizlik benim eserim olmayacak.

Şimdi başımı kendi omzuma koyup gidiyorsam yenildiğimden değil, yanıldığımdandır.

Çevremizdekilerin oyunlarına gelmeyelim, etrafımızdakilerin oyuncağı olmayalım. Bırak birbirimizi tamamlayalım. Bir hayatı birlikte yaşayalım pişmanlıklardan kurtulalım birbirimiz için hayal olalım, pişmanlıklarda uzak birbirimize yakın olalım.

Aşkımız için kan dökmemi istiyorsan sana dünyanın şah damarını keserim ille de senin kanın olacak diyorsan mühim değil ben seni toprakta da severim.

Dinlediğim her şarkıda başroldesin, aldığım her nefeste adını sayıklarım sevgilim. Yalnızlık dahi hayalinle güzelken seni sensiz nasıl yaşarım söyle sevgilim. Aldığım nefesteyken adın, baktığım her yerde karşımdayken hayalin, kalbim senin için atarken seni sensiz nasıl yaşarım sevgilim? Pişmanım sensiz, pişmanım yarım kaldım sensiz sevgilim.

Zamanında söylemen gerekenleri söylemezsen sevilen üzgün olur seven hem üzgün hem pişman olur!