Racon Sözleri

Hani derler ya bir konuşursam yer yerinden oynar diye. Ben onlardan değilim. Konuşursam derinden kimse kalkamaz yerinden.

Yeri gelir eyvallah der susarız, yeri gelir Allah der dalarız.

Biz âlemde racon değil vakitsiz ötenin kafasını kesenlerdeniz.

Ben soru sormam hesap sorarım.

Nice delikanlılar gördük kolunda kız cebinde emanet arkasında sürü. Raconu kahpelik yürüyüşü sahtelik, kalbi var yüreği yok.

Rabbim, dedi; Dilimdeki tevekkülü kalbime indir. Tam bir tevekkül nasip et. Mademki kadere iman ettim, dilimdeki tevekkülü kalbime indir.

Çok büyüğü olan, büyüyemez.

Şu hayatta ölmek için onlarca nedenim varken, yaşamak için tek bir nedenim var, o da annem.

Acılara dayanır bu yürek ama senin gibi nankörlere asla! Gözlerimin gördüğü yerden sildim seni bitirdin içimdeki delikanlı sevgiyi, mutluluklar sana yaşadığın namert hayatında.

Adamlık, her gün aynı kadına âşık olmaktır.

Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim, bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair; hissetmediğimi, bilmediğimi yaşattı, iste o ani senle yaşadım senle sevdim.

Benim gözüm karadır sevdiğime değer veririm değer verdiğimi severim, sen benim değerimi bilmedin şimdi sokak köşelerinde değer ara kendine değersiz insan!

İhanetin nedeni olmaz bedeli olur.

Hiç tanımadığım insanlarla birden yapmacık davranarak birden samimi olacağıma, egolu davranarak doğal olmayı yeğlerim. Yapmacıklıktan iyidir.

Bazı insanları da sadece, tanıyana kadar çok seversin!

Ecel sizseniz ölmem, ben bi Allah’ıma boyun eğerim, gerisini iplemem.

Gölgene lafım yok o da seni adam sanıp peşinden geliyor.

Sen tarifi imkânsız bencil bir yaratıksın! Seninle geçirdiğim zamana değil seninle geçirmeyi umduğum hayallerime acıyorum şimdi Pislik!

Herkes kendine yakışanı yapar kalite asla tesadüf değildir.

Her sözümde racon aramayın, racon yapmak için konuşmuyorum, konuşuyorum racon oluyor.

İhanetin nedeni olmaz; ama bedeli olur.

Efendiliğimizi korkaklık sananlar diledikleri zaman meydan okuyabilirler.

Arkamdan konuşanların hayallerin de imzam var.

Bazen insanlara küfür ediyorum, sakinleşince haklı olduğumu anlayıp, bir daha ediyorum.

Kimse adaleti öğretemez bize, ihanet edene merhamet edilmez bizde.

Biz de dost dediğin mermi gibi olur, ihtiyacın olduğunda namluda hazır durur.

Reislerle kurduk mekânı dayılarla harcadık bu yolları serserilerle âleme daldık delikanlılarla şekil yaptık, bizler ağır abileriz herkesi severiz.

O kırdığın kalp, annenin porselen takımı değil.

Sonunu düşünen kahraman olamaz.

Kimseye el uzatıp, yardım isteyecek kadar düşmedik daha. Nasıl düşüyorsam öyle kalkmasını da bilirim.

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı avcıya götüren köpek olmayacaksın.

Benim kurallarım çok basit; saygını koruyacaksın, sevgini göstereceksin, haddini bileceksin.

Hiçbir şeyin altında kalmam, bana yapılanın iki katını yapacak kadar cömertim.

Hakkımda ne duyduysanız daha fazlasını yaptım, rahat olun!

Çocuk yok karşında anlatma masal, kurbağa bekleme olursun sanal, bizim sevgimiz her zaman real, delikanlı gibi seviyoruz ağır abileri izliyoruz.

Diz çökerek yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Zaman mı durdu der saate küfür edersin. Susarsın konuşamazsın konuşulacak onca konu varken belki de o gelsin istersin beklersin sessizce sonra söversin gelmişe geçmişe.

Tarz yaratmak için ağır abi olma. Ağır abi dediğin sevdi mi tam sever giydiğini herkes beğenir, saygısı sonsuz sevgisi ebedi olur.

Çekildik köşemize çocuklar meydan sizin.

Çakallarla uğraşacak vaktimiz olsaydı; veteriner olup, iti köpeği tedavi ederdik.

Sen kasırgalara dayanmışsın, rüzgârla mı yıkılacaksın. Başka çaren yok yüreğim, düşmana karşı ayakta kalacaksın.

Kimseyi ezmedim ezeni ezdim dostuma kardeşime yanlışa düşüp de kendimi madara etmedim.

Firari saatlerin ardından gelen isyankâr sokakların tövbekâr çocuklarıyız biz sevdiğimiz için için yaşar dostumuz için ölürüz ve de hiçbir zaman hiçbir yerde kimseye hesap vermeyiz.

Öfkeyle kalkarsam, zarar vermeden oturmam.

Bazen arkasına dönüp bakması gerekir insanın; nereden geldiğini unutmaması için.

Bazıları şükretmeyi; bazıları küfretmeyi öğretir insana.

Yanıma seni, karşıma herkesi alabilirim.

Ateşle oynayan ya evini yakar ya kendini…

Büyütme gözünde kimseyi, vardır mutlak bir eksiği. İnsanlar resim gibidir; ne kadar büyütürsen, o kadar düşer kalitesi.

Biz büyüklüğümüzü gösterelim de varsın çocuklar el öpmesin.

Onu hiç görmemek onu başkasıyla görmekten iyidir.

Meydanı boş bıraktık, sustuk, korktuk sanmayın… Hepinizin geçmişinde izimiz var, bi süreliğine reklamlardayız; biz istediğimiz zaman yine vizyona çıkarız.

Her zaman mutluluğun doruğundayken gülünmez, bazen sırf hayata gıcıklık olsun diye uçurum kenarındayken bile gülümseyeceksin.

Biz, ölmeyi çoktan göze aldık da yanımızda kimleri götüreceğiz, onu düşünüyoruz.

Her genç delikanlının sevgilisi olabilir ama her genç kızın delikanlı sevgilisi olamaz.

Bugün arkamızdan konuşan insanların. Dün arkalarında biz vardık…

Bugün de ölmedik, ama yaşadık mı? O da belli değil.

Adrese gerek yok bizi bilen bilir.

Kimine göre yalanım kimine göre kralım ben adamına göre adamım.

Diz üstü yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Delikanlı adam rahat uyumaz sevdiklerini rahat uyutur.

Kime yürümeyi öğrettiysek bizi geçmeye çalıştı.

Ama ben bu kadar acıyı, sen de başkalarına benzeyesin diye çekmedim.

Bana kelime cambazlığı yapma kızım, bir laf sokarım, kürtajla bile aldırmazsın.