Romantik Duygusal Sözler

Duvardaki yangın düğmesini örten cam parçasıyım kurtuluşun olacaksa hiç düşünme ayakkabının topuğuyla kır beni.

Seni anlatabilsem seni. Yokluğun, cehennemin öbür adıdır. Üşüyorum, kapama gözlerini.

Bu da benim yeteneğim. Olmasan da severim seni, hatta ayrılırım senden, haberin olmaz.

Mevsimin suçu yok. Yokluğun soğuk.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla sana, ne şiirler yazarım.

Öpüyorum gökyüzü gibi bakan gözlerinden.

Küçükken annem yerde ekmek görünce yükseğe koy kuşlar yer derdi. Sevdiklerimizi hep yüksekte tuttuk acaba kuşlar mı yedi?

Sen benim şarkımsın. Herkesin dili dönmez.

Sen, bir matematik eşitsizliğinde bilinmeyensin. Anlaşıldı; ‘yalnız bırakarak çözeceğim seni.

Bir silahım olsaydı, bir silahım. Yoksulluğu şakağından, kaybetmeyi kalbinden ve sensizliği alnının tam ortasından vururdum.

Sabah, öğlen, akşam aynı. Yatıp, kalkıp, oturup konuşmama aldanıyorlar. Biteni görmüyorlar. İçimi bilmiyorlar. Kimseye ağılamıyorum diye beni; iyi sanıyorlar.

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Sana şiir yazmak ne haddime. Varlığın şiir zaten.

Rüzgâr yine kokunu getirdi. Anlayacağın yine canım burnumda. İlhan berk

Aynı şehirde sen varsın, ben varım, biz yokuz. Ne acı dimi.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Yağmalandı kalbim, ömrüm, her şeyim. Kurşuna dizdiler anılarımı, yenik düştüm bu savaşta neyleyim, bir mezar nasılsa işte öyleyim.

Güneş altında söylenmedik söz yokmuş. Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi.

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık sevdada boğulur.

Sesin diyorum, en güzel ağrı kesici!

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni!

Leyla! Çaresizliğimden gayri hiçbir kabahatim yok benim.

Herkes kaybettiği kadar içecekse. O masadan en son ben kalkarım!

Üzecekler seni, çok üzecekler. Aklına o zaman geleceğim işte. Cemal Süreyya

Allah’ım beni öyle bir sonbahar ayazı öldür ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamazsın.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş, ama sen gitme ben cahil kalayım.

Saçlarından ödünç ver. Dört bahar geçti. Çiçek kokusu öpmedim. Çok oldu mutluluktan vazgeçeli. Gülüşünden ver ömrümden al.

Öyle bir çık ki karşıma her baktığımda ilk defa görüyormuşum gibi az kalsın ölüyormuşum gibi hissedeyim seni.

Seninle karşılaşmam hayatımın en büyük hatasıydı ve sırf seninle diğer tarafta karşılaşmamak için helal ediyorum hakkımı!

Sen benim kalbimin kafası güzel halisin.

Gönül, han değil dergâhtır. Paldır küldür girip çıkılmaz, günahtır!

Gözlerinin kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına sende kalayım!

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Besmelesiz başladım diye mi, doyamıyorum seni sevmeye?

Uyudun mu? diye yazılır, ne olur uyumamış ol, konuşmaya ihtiyacım var diye okunur.

Boynundan öpsem ya seni. Biliyorsun, orası benim memleketim.

Senin suçun yok hayat ben buraya zaten elveda demeye geldim.

Bazıları konuşmaz; gözlerine 5 saniye bakar, ömründen 5 yıl gider

Çek bakışlarını gözlerimden, aşk bu şeytan doldurur.

Öyle ucuz değil gül koklamak. Gül tutan ele diken batmalı. Bir aşka gönül veren o aşkın kapısında yatmalı.

Öyle çok yanar ki için dünyadaki bütün suçları işlediğini sanırsın. Oysa sadece sevmişsindir.

İlham perisi kaçmış şair gibiyim. Kalemim söz değil, yüreğim sensizlik yazıyor.

Onunla ne zaman lades oynasak hep o kazandı. Kalbimdeyken nasıl aklımda derdim.

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam.

Adam gibi sevmelerin yasaklandığı bir yerde ne kadar seversen o kadar acı çekersin. Sonra mı? Çektiğin acıyla kalırsın işte.

Ben sana gönlümü açtım. İçimdeki kuşlar dünyaya uçtu.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler; ağzına dolar insanın. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Olsun be aldırma. Yaradan yardır sanma ki zalimin ettiği kârdır, mazlumun ahi indirir sahi. Her şeyin bir vakti vardır!

Seni sevmek; olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni, beklemek gibi.

Dediler ki eskiden böyle değildin içine kapandın. Dedim ki içindekiyle yetinen bu kalp artık sizi ne yapsın.

Vazgeçilmez olan sen değildin. Vazgeçmek istemeyen bendim.

Şarkılara neden parça dendiğini biliyor musun? İhtiyaç duyduğunda bazıları eksik yanını tamamlıyor.