Semt Sözleri

Hayat tespih gibidir. Bazen sallamak, bazen çekmek gerekir.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

O özlemeden hayatına devam ediyordu, hiçbir şey olmamış gibi. Belki de hiçbir şey olmamıştı. Ya da olan bana olmuştu.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Kendin ol, öyle daha güzelsin.

“Yan yana” ayrı yazılır, biz “sımsıkı” olalım.

Hiçbir ayrılık benim ecelime hükmedemez! Gelenle doğmadım ki, gidenle öleyim.

Onlar benim hayal kırıklıklarım. Sen toplasan, bir araya getirsen bile olmaz. Yoruldum artık. Vazgeçtim.

Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.

Sen benim şehrimdeki bütün sokakların adı.

Çözemedim bazılarını, uzaktan mı adamlar, adamlıktan mı uzaklar.

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı, avcıya götüren köpek olmayacaksın.

Eline el değmesini değil, gölgesine gölge değmesini kıskanmaktır sevda.

Bu dünyada, mutluluk adaletli davransaydı; bu gençler sokaklarda kalmazdı!

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

Herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı.

En güzeli sizin olsun “hayırlısı” benim.

Anlatamadığım ve anlatamayacağım o kadar çok şey var ki.

Yerime koydukların, sana koyması dileğiyle!

Hayatı dümen olanın, rotasına tecavüz ederim.

Ben sadece, her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

Senin küçük bir elvedan, böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi?

Yaralıyoruz kendimizi, sevmeyen yüreksiz biri için.

İki kelime yetiyor, seni seven kalbi kırmaya.

Semt bizim, aşk bizim!

Kalabalıkta artistlik yapanın, tenhada özrü kabul olmaz.

Özledim ama belli edemem. Çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.

Değer verdik. Çünkü değer sandık.

Onun sesini ilk duyduğumda binlerce kelebek canlanmıştı kalbimde. Binlerce tarifsiz his.

Çok vakit kaybettik çok, artık mutlu olsak diyorum.

En âşık olunmuş halini, yalnızca ben biliyorum!

Ne hoş bir güzelliği vardır. Dünyadan hafif adımlarla gülümseyerek geçenlerin.

Ve ne kadar içersen iç, başın döner. Gidenler değil!

Seninle buluştuğum ilk günü hatırlıyorum. Hiçbir şey için bu kadar heyecanlanmamıştım.

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Mahallemizde havaalanı yok ama pilot çok.

Semt bizim, ev kira.

Keşke şu an yanında olsam. Dizlerine yatıp saatlerce ağlasam ve kalkıp doyasıya sana sarılsam.

Ben bu semtin boş sokaklarını sevdim, muhabbetini değil.

Bütün kadınlar güzeldir deseler, içlerinden biri çıkıp ben daha güzelim der.

Ne demiş şair; uyuyalım. Hiçbir şey olmazsa sabah olur.

Sendeki namus kadar Ankara’da deniz var.

O kadar güzel güldün ki sevmeden geçemedim.

Kaderinse dünya küçüktür, ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın.

O beni unuttu, ben mutluluğu.

Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey.

Sen yoksan hayatımda, ben yokum o hayatta.

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Seveni arıyorum diyorsun, verene gidiyorsun ne ayak?

Ölmüş bir aşk vasiyetidir bu sana. Madem kimsem olamıyorsun, kimsen o ol ve kal oralarda.

Bunu da yaz hâkim bey, umuda kelepçe vurulmaz.

Güzel günler, zorlu duraklardan geçer.

Bir bozuk saattir yüreğim. Hep sende durur.

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiçbiriniz değmezsiniz.

Seninle karşılaştım ya. Birileri sanki benim için dua etmiş.

Gözlerimi kaçırdığım için pişman oluyorum bazen. Sonra özlüyorum. Keşke doya doya baksaydım diyorum.

Ben onunla içimden konuşuyordum.

Bakın bize. Gerek var mı size?

Para etmez geleceğim. Çocukluğum yaramaz. Bilsen içimi dersin ki; bu yaşıyor olamaz.

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen, iki kuruşa satar.

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Zirve tek kişiliktir diyorsunuz da maşallah herkes zirvede!

Nikonlarla canonlarla poz vermesekte, bütün mobeseler tanır bizi.

Şansımız dönse, götümüze girer.

Ha ondan mesaj beklemişim ha otobüs durağında vapur.