Sert Sözler

Hayatta iki şeye dikkat edin; yolda yürürken kavşaklara bir de yüzünüze gülen yavşaklara!

Menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.

Gidişine illa bir isim konulacaksa; “Mal kaybı” diyelim.

Bazı aileler çocukları doğduğunda kulağına isim yerine birkaç kez ‘adam ol’ diye fısıldasaydı, biz de büyümüş hallerini isimleriyle anabilirdik.

Hani derler ya ‘Özün neyse sözün de o olsun’ diye. Ben de diyorum ki; özü olmayanın söyleyecek sözü de olmasın!

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım, şimdi dönüp arkama bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım, şimdi şerefsizim bir kibrit bile çakmam.

Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye!

Unut beni demişsin hiç düşündün mü sevgilim sen hatırlanmaya değer misin?

Her iltifata itibar etme! Kurban kesilmeden önce boynu okşanır.

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Öyle kendi kendine yanarsın! Bizim kimselere şekil koyduğumuz yok. Ama şeklimiz birilerine koyuyorsa sıkıntı yok!

İki yüzlü insan pazar tezgâhı gibidir? Öne iyilerini koyar, arkası hep çürüktür!

Bir kez ayrıldıktan sonra tekrar barışmak fayda etmez. Ya g*tü kalkmıştır, ya da sevgisi azalmıştır.

Ben hiç kimseyi öyle yarı yolda filan bırakmam. Aldığım yere geri iade ederim!

Yokluğumla iyi geçin, çünkü varlığım bir daha olmayacak!

Kanı bozuksa, bahaneyi sütte aramanın âlemi yok ki.

Baba parası yiyerek kendini adam zanneden ile sırtındaki yük ile kendini beygir zanneden eşek arasında hiçbir fark yoktur.

Her haltı yiyip, evleneceği kızın el değmemiş gonca gül olmasını isteyen erkekler, siz hiç b*ka kelebek, çiçeğe sinek konduğunu gördünüz mü?

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

Kalbimi park yerimi sandın, çık dışarıda oyna!

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Gidenin arkasından nokta koyun ki gelecek olanın ismi büyük harfle başlasın.

Rabbim bizden uzak tutsun, demir paradan daha bozuk insanları.

Dostum ya da düşmanım olacaksan, ilk önce şerefli olacaksın!

Hayatta üç çeşit insandan kork; dağdan inme, dinden dönme, sonradan görme.

Haklısın güzelim; bizden adam olmaz, aşkı hala kalpte arıyoruz.

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Kız çocuğu okur mu? diyen adam! Karını hastaneye götürünce bayan doktor baksın demeyi biliyorsun.

Hiçbir savaşta kazanan bir devlet olmadı, biri insanını kaybetti, diğeri insanlığını!

Bel altında kalsaydı aklımız, ayaklar altında kalırdı adamlığımız.

Erkek özlediğini söylemez! Oturur bir sigara daha yakar.

Bu saatten sonra ben başkasını düşünerek yazarım, sen de üstüne alınarak okursun!

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin paşam! Biraz delikanlı olup; bu beni aşar diyeceksin! O kadar.

Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir! Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır, kimi de çıktığında.

Baktın hayatın tadını çıkaramıyorsun, tadını kaçıranı hayatından çıkar.

İnsan herkesi almamalı hayatına; özeli olmayanın, özlemi olmaz!

Bizim aklımızın bile almadıklarını, başkalarının midesi nasıl alıyor anlamadım.

Hadi kaldır kadehi! Varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz… Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz…

Gidişini umursamadığım gibi, gelişini de beklemediğim insanlar var!

Yeni bir sayfa açtım, içinde sen yoksun. Kalbim barınak değil ki içinde köpekler olsun!

Hani senin varlığın ‘fifi’ yokluğun da ‘tın’ ya; benim varlığım ‘olay’ yokluğum çok kötü ‘koyar’.

Mazin kirlenmişse lekesi çoksa, güzelliğin neye yarar şerefin yoksa!

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Herkes kendine yakışanı yapmalıydı, bu yüzden sen de defolup gittin!

Bütün erkeklere odun diyen kızlar! Her sabah o kadar makyajı ormana gitmek için mi yapar?

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

Yeni bulduğun arkadaşları kaleme, eskileri silgiye vurma. Kalemin ucu kalbine batarsa, silginin yumuşak şefkatine muhtaç olursun.

“İnsanlık” yazın. Boşluk Bırakmayın. Hiçbir yere göndermeyin. Bırakın sizde kalsın.

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Boş versene! Aşk mı kaldı artık? Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğuna değil ne verdiğine bakar olmuş.

Bazen hayata sağlam bir temizlik gerekir. İçini tüketen aşklara, hırpalanmış dostluklara, yanlış insanlara yol vermek gerekir.

Aşk için edilen yeminler yüzünden sığılmayacak cehenneme!

Hayal kırıklığım olup ayağıma batacaksan, bi çekil şöyle kenara!

Hak edene masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza dek susacak insanlar tanıyorum!

Şeytan’ın en büyük dostu, ağzı gevşek, yüreği yavşak olan insandır.

Kafam dağınık olabilir ama kimi nereye koyduğumu asla unutmam!

Herkesin kalbimde bir yeri var. Kiminin altı çizili, kiminin üstü!

Sana sağır olana, sen dilsiz olacaksın.

Sen! Anca benim falanıma filan olursun. Unutma! Kafamı çevirdiğim an yalan olursun.

Gidene dur demekte neymiş? Asfalt bile dökeriz, maksat rahat yol alsın.

Bu dünyada gülmek istiyorsan ya kaderin güzel olacak ya da kafan…