Sevgiliye Duygusal Sözler

Sensizlik bana ölüm oluyor ne olur bırakma beni sevdiğim.

Eğer beni bu sokakta bu semtte bu şehirde bulamazsan sevgilim bilgi ben, gözlerinin daldığı yerdeyim.

Gerçek aşk daima kişisel yarar duygusundan vazgeçme temeli üzerinde yükselir.

Ben geceleri başlarım hayata. Gündüzleri hayalini geceleri geçirdiğimiz günleri hatırlarım Aşkım.

Onun önce gözleri gelir aklına sonra konuşması sesi ve gülüşü. Ve dersin ki iyi ki tanımışım seni sevgilim.

Sen benim aşk ararken bulduğum değil, hiç aklımda yokken âşık olduğumsun.

Hayat o kadar acımasız ki bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Daha cesurum artık. Keşke dememek için çabalamıyorum. İçimde büyütmüyorum hiçbir şeyi ve kimseye hiç hayatımdan çıkmayacakmış gibi davranmıyorum. Gitmek isteyene bir yolda ben çiziyorum. Selametle.

Gül bahçesinde geçse de ömrüm inan üstüne gül koklamam gülüm seni koklamak olsa da ölüm uğrunda ölmeye değer gülüm.

Mehtaplar kadar serin, denizler kadar derin. Senin en güzel yerin, bana bakan gözlerin.

Senin ruhun ona ait olduktan sonra, bedenin başkasına ait olsa ne olur.

Dünyanın en güzel ritmi senin benim için atan kalbindir.

Hayatıma girip canıma can kattığın için, Bir gülüşünle beni mutlu ettiğin için, Kör olup senden başka kimseyi göremediğimi anlayıp kalbinin kapılarını bana açtığın için teşekkür ederim. Seni Seviyorum.

Seni sevdim! Bütün korkularımdan sıyrılarak sevdim, Bütün çaresizliklerimi elimin tersiyle iterek sevdim, Kimliğimi ayaklar altına sererek sana geldim. Ama sen, kimliğimi hiç sayarak beni terk ediyorsun.

Aşk kapıyı çaldığında hemen açma! Bazıları, çocuklar gibi zile basıp kaçıyor.

Sen içinden de olsa seni seviyorum de fazlasında gözüm yok. Kulaklarım çınlasın yeter.

Bazen dünyanın en zor mesleğidir. Kendi duygularına tercüman olmak.

Ve benim, birdenbire yüzünü değil, gözünü değil, senin sesini göresim geldi.

Karakolların kirli dosyalarına adım hırsız diye işlenmiş! Neymiş! Yarınlardan bir avuç umut çalmıştım.

Sonu gelmeyen gecelerde Seni Sevmeyi öğrendim. Soğuk Odamda hayalinle ısınmayı öğrendim. Senin Sayende Sevmeyi öğrendim. Seninle birlikte ölmesini de öğreneceğim Aşkım.

Aslında yaprak ağaçtan sıkılmıştı sonbahar bahane.

Yalnızlık gecelerin ümit bekleyenlerin hayal çaresizlerin yağmur sokakların tebessüm dudakların sen ise yalnız benimsin bir tanem.

Kimse seni benim kadar sevemez, çünkü kimsenin kalbi benimki gibi açık değildir.

Ömrümün her gününde, asırlık elem saklı. Adın kalbime mühür artık, dilde yasaklı!

Sevgimiz yavaş yavaş süzülen çisil yağmur gibi ama ırmakları taşıran cinsten.

Birer birer, seve seve çıktığım aşk basamaklarını; Onar onar, söve söve iniyorum şimdi.

Unutmak zor, anlatmak imkânsız, Çünkü sen, unutuldukça hatırlanan anlatıldıkça hiç bitmeyensin.

Sevmek seviyorum demek değil yüreğinde hissetmektir. Ve aşk yanında olanı sevmek değil bazen gelmeyecek birini beklemektir.

Sen onu çok seviyorsan seveceksin sonra ona hemen sarılıp seni seviyorum diyeceksin en sonunda da onunla yaşadığını ve mutlu olduğunu anlayacaksın.

Bu dünyada, öyle ya da böyle yaptığın her şeyin hesabını verirsin. Hiçbir şey karşılıksız değildir. Tanrı’nın merhameti dışında.

Benim bir şeye ihtiyacım yoktu. Her şeyim sendin.

Başkalarına olduğundan fazla değer verme. Ya onu kaybedersin ya kendini mahvedersin.

Dışarıda yağmur kalbimde rüzgâr seviyorum seni dünyalar kadar. Yüreğim yanar gözlerim ağlar içimde sadece senin hasretin var.

Artistlik yapmaya gerek yok. Seni öyle bir görmezden gelirim ki; sen bile varlığından şüphe edersin.

Seni kaybettiğim için değil, kaydettiğim için acı çekiyorum.

Sen bir şey söylemeden gidersin değil mi? Hem de öyle bir gidersin ki; bırak yaşamayı insanın nefes alması bile yarım kalır.

Sevmek mi? Hiç duymadım ki. Gülmek mi? Çoktan unuttum. Yaşamak mı? Oda ne. Aşk mı? Büyük bir yalan. Yalnızlık mı? İşte o benim dünyam!

İlk değilsen bile son aşkım olup kal. Senden öncesini yaşamadım sayarım. Böyle bir aşka ömür vermeye değer. Dillenir de nazara gelir diye korkarım.

Kadın ilk öpücükte neler kazanacağını bilemez, ama son öpücükte neler kaybettiğini bilir.

Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır; geçip giden zaman.

Sen çölde bir gül olsan seni kurutmamak için gözyaşlarımla sulardım.

Olur da bir gün özlersen, başlatma gururuna; çık gel!

Benim en çok sevdiğim insan sen isen, neden bana en çok ıstırabı verende sensin?

Hasret rüzgâra benzer rüzgarsa kadere benzer kader bize benze bizse aşka benzeriz. Tüm aşıklara sevgiler.

Öyle sevdim ki seni, beni gören herkes yerinde olmak istedi.

Seni sevmek kaderim, ben böyle kaderin ellerinden öperim.