Şiir Sokakta Sözleri

Derdimin dermanı sensin. Bana bir duanın amini gerek.

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

Özletiyor bu çılgın sağanak seni. Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?

Bir bilsen ne kadar özlendin. Utanır nefes olur gelirsin.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Sen onlar gibi değildin. Anlar gibiydin.

Herkese selam, sana hasret.

Aşk gelecek yerden şiir esirgenmez.

Gidecek zamanı buldun. Tam da kokunu ezberlemiştim.

Gecenin rolünü üstüne alma kadın. Uykuya dublaj yapma. Şairlere, şiirlere kanma kadın, kapat gözlerini bu sahnede ölüyorsun!

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Başka havalar getir bana içinde biraz bahar olsun biraz sen.

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Kış geliyor, oysa çok isterdim ellerini ısıtmayı.

Ben seninle oturup susmayı bile sever oldum. Yeter ki yanımda ol.

Geceler onunla güzeldi. O gitti, ne gece gece. Ne de güzellik var gecede.

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.

Mavi gibisin, her tonun güzel.

Sevmek her zaman yaklaşmak değildir. Bazen uzaktan seversin çok uzaktan.

Belki de biraz geç rastladım sana. Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza.

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü…

Gel, benim için değil, yemin ederim değil. Başka bir konu var.

Gözlerin ülkem gibidir. Kokun özgürlük, ellerin direniş, kalbin ise bende ki devrimdir.

Sen mavi giyin, ben denizi unuturum.

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız, nasıl karanlık.

Bir mısra daha söylesek, sanki her şey düzelecek.

Evet, kimsesizdik ama umudumuz vardı.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Ve beni birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen… Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Bir gamzesi var beni Allah koruyor.

Alarmım düne kurulu, her sabah sana uyanıyorum.

Kim istemez mutlu olmayı, ama mutsuzluğa da var mısın?

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

Çünkü her bir zerrem âşık her bir zerrene.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Ve güldün, rengârenk yağmurlar yağdı.

Bir şehir ol. Mesela, Antalya gibi. De ki; denizim kuruyana kadar seveceğim seni.

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Seni özlemek bile sen varsın diye güzel.

Oluruna bırak, olmazsa tekrar bırakırsın.

Sensiz bir gün daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

İkimiz birden sevinebiliriz. Göğe bakalım.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Söylediklerine değil ki, ben sesine inanmıştım.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi.

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerimde sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

Bir lokma simit için iki yakayı değiştiren martı simite mi âşıktır? Yakaya mı?

Gittin… Ve solumda kaldın ve soluğumda ve sonumda.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş. Ama sen gitme ben cahil kalayım.

Sen güldün ben bir yudum daha içtim çaydan. Yoksa nasıl açıklardım, içimdeki sıcaklığı.

Bazen aşk iki lafı bir araya getirememektir. Seni dersin. Tükenir nefesin.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Kaç şeker atarsan atarsan at. Yalnız içiyorsan, acıdır o.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Bugün gökyüzü ayrı bir mavi, bulutlar ayrı bir beyaz, kalbim ayrı bir âşık.

Evet, ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım cigaram. Gel artık.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Aramızda dağlar, yollar, yıllar var iken. Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.