Sonbahar İle İlgili Sözler

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç.

Sonbaharda gelen rüzgarlar sevgiyi bize getirir.

Ah burada olsan, çok güzel hala, İstanbul’da sonbahar…

Hatıran sormaz nasıl halim? Her gece nöbet yazar. Görmedim ben başka mevsim, burada her gün sonbahar.

Baharda havalar kuru giderse mahsul bol olur; son baharda da aynı havalar olursa mahsul olmaz.

Bakmayın mevsimlerden sonbahar, aylardan kasım oluşuna. Benim kapım hep aralık.

Gözlerin mi daldı yoksa sıkıldın mı sorulardan? Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar.

Bahar doğmak, yaz olgunlaşmak, sonbahar ihtiyarlık, kış ise ölümdür, ölüm. Şair Meşru

Yusuf’un yüzüne esen sonbahar rüzgârlarıydı, onun sevgisi Allah sevgisiydi.

Sonbaharda çiçeklerden bahsetmek iyi gelir. İnsanın içini ilkbaharmış gibi ümitle doldurur. Paulo Coelho

Sonbahar rüzgârı bizi yeniliklere götürür.

Dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür. Sen elini bulutların içinde gezdirirsin, bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler.

Yaşam insanlara bir şeyler sunar, sonbahar ise sunulanlardan insanların faydalanmasını sağlar.

Soğuğun iliğimize işlemesi ile keyfimiz yerine gelir.

Huzur ve aşk istiyorsak, sonbaharda yeni limana yelken açmalıyız.

Aslında yaprak sıkılmıştı ağaçtan. Bahaneydi sonbahar.

Özlemek sonbahara benzer, insanlar özler ama içinden serin rüzgârlar eser.

Yeni yapraklar çıkabilsin diye eski yaprakları temizler hüzün. Üzülme, sonbahar serttir ama sonu aydınlıktır.

Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi, Eylül diyorsun, tam da orada başlıyor ayrılık.

Eylül toparlandı gitti işte. Ekim filan da gider bu gidişle.

Dedim ya, Eylül ‘dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin.

Bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı vazgeçiş bir sevda masalından. Bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı savruluş yalnızlık rüzgarıyla bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı vazgeçiş bir sevda masalından bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı savruluş yalnızlık rüzgarıyla.

Seversem eğer sonbaharda severim, sevginin sıcaklığı en güzel o zamanda hissedilir.

Derdi nedir bu sonbaharın neden soldurur gülleri nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri.

Yine geldi sonbahar döküldü yapraklar, kalbim gibi yere.

Her gönül insanı yemiştir, ömründe birkaç kez, Eylül ‘ün tokadını.

İlk önce güneyden gök gürültüsü gelirse, yaz sıcak olur; kuzeyden gelirse, soğuk olur; doğudan gelirse yağmur yağar.

Bir ölüm vefalı, bir de sonbahar.

Sonbahar ki acının değişmez dipnotudur. Sesinin solgun göğünde küçük bir yıldızla bir harfi tutuşturur.

Sonbahar güneşi gibisin bahtı figan. Işıldıyorsun ama ısıtmıyorsun. Gösteriyorsun ama hissedilmiyorsun!

Yüreklere düşen sevgi ısıtır aslında, yaz yağmurların sonu ile insanlar keyfe ulaşır.

Belki bir sonbahar hatırlatır beni sana. Yapraklar koparken dalından bir bir o apansız kopuşumuzu hatırlarsın.

Sonbahar yılın son sevgi dolu gülümsemesidir.

Eylül bir ay değil, bir aylık ayrı bir mevsim.

Sana dökülen gözyaşlarını. Bir sonbahar kurumaz hiç kaldırımlar, belki anarsın. Hep nemli gözlerimi…

Sonbaharın diğer mevsimlerden daha fazla altını vardır.

Hayat, sonbahardaki çıtırdayan yapraklardan sonra yeniden başlar.

Bir çift yeşil göz yüzünden içimde bir sonbahar acıyor öyle acıyor ki acılar acısız kalıyor mevsimler üstüme devriliyor kışlar kışsız kalıyor. Necip Fazıl Kısakürek

Ve neylersin mevsim sonbahar işte; yaprak nasıl düşerse, gözyaşı da öyle düşer bu mevsimde.

Nasıl iş bu her yanına çiçek yağmış erik ağacının ışık içinde yüzüyor neresinden baksan gözlerin kamaşır oysa ben akşam olmuşum yapraklarım dökülüyor usul usul adım sonbahar.

Kül mavinin yanına sarı gelirse sonbahar, sen benim yanıma gelirsen kıyamet olur.

Bulutlar Milano’ya doğru gidiyorsa yağmur yağacaktır hazırlıklı olun Pisa’ya doğru gidiyorsa hava açacak demektir.

Oysa ben akşam olmuşum, yapraklarım dökülüyor usul usul, adım sonbahar.

Her sonbahar bir gözyaşı ile başlar.

İçimde sonbahar, çevremde sonbahar. Hep birlik olmuşlar, sanki bizi ayırıyorlar.

Huzur ve mutluluğun saklandığı mevsimdir sonbahar.

Sonbahar ile gelen neşe ve keyif insanlara huzur verir.

Serinlik her zaman insana sevmesini öğretir.

Fani ömür biter, bir uzun sonbahar olur.

Sadeydi bu sonbahar sancısız bitti acılarım. Gözyaşı akıtmadım bu sonbahar. Dallarım kırıldı canım yandı ama ben alıştım artık ağlamadım bu sonbahar.

Onu neden sevdiğimi bir türlü anlamıyor. Ağzı temmuz sıcağı, bakışları sonbahar…

Sonbahar her yaprağın çiçeğe dönüştüğü bir mevsimdir.

Dışımız günlük güneşlik içimiz eylül eylül sonbahar.

Ve bir sonbahar daha geçiyor ömrümüzden.

Suya attığın tükürüğün suyun üstünde yüzüyor ise hava güzel, batarsa yağmurlu olur.

Alır gider beni sarı rüzgârlarıyla sonbahar, gelir anılardan bir davet çocukluğum canlanır. Bir varmış bir yokmuş diye başlardı bütün masallar, hani nerde o masum ve daha bozulmamış rüyalar.