Turgut Uyar Sözleri

Benim her duygum biraz hüzün gibidir.

Kadınları mutlu etmenin 20 yolu diye bir sürü gereksiz haber çıkıyor. Tek maddede açıklıyorum: Dürüst olun yeter.

Herkes kendi uçurumunu yüreğinde taşır.

Ben aslında her şeyi sonradan öğrendim. Herkes herkesi sonradan öğrenirmiş bunu da sonradan öğrendim.

Her şeyden biraz kalır diyor birileri çoğulluk haklılıktır. Kavanozda biraz kahve kutuda biraz ekmek insanda biraz acı.

Bu hüznü sizde bilirsiniz. Anlat deseniz anlatamam. Enine boyuna yaşarım ancak.

Ben sevemezsem sevmek kimselerin elinden gelemez.

‎Toprak sevdiklerimizi aldığı için mi böyle güzel kokar?

Kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde kaç kilo çekerdi yalnızlık. Kaç kere ezildim altında yaz yağmurlarının.

Biliyoruz neyi bölüştüğümüzü. Konuşmasak da.

Şimdi otobüs gelir biner gideriz dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç.

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam!

Bir insan birini yalnızken hatırlıyorsa sevmemiştir ansızın aklına getirip yalnızlaşıyorsa. İşte o zaman sevmiştir.

Erkek söz verir adam tutar.

Biri kurbağa öper biri yüzyıllarca uyur biri 7 cüceyle yaşar biri kuleye kapatılır. Bir masal prensesi olsan bile kadınlık zor.

Sana diyeceğim şu ki küçüğüm Büyüme! Hayat seni de mahveder.

Durduğum yer benim değil iken gidebilecek bir yerimin olmaması ne acı gidebilecek bir yerim yok iken hala ve inatla durmayışım ne gaflet nihayetinde ölmüyorken yaşıyor olan insanın yaşıyorken öldüğünü bilmemesi bu ne tuhaf bir hayret.

Başarısız boktan bir kış geçirdik. Kanımız bile doğru dürüst akmadı bir sürü çocuğu öldürdüler.

Her kadın hoşlandığı adamın soyadını aldığında nasıl durur diye içinden söylemiş ya da bir yerlere yazmıştır.

Hayatın kutlu olsun sevgilim ki sana değişe değişe aktım.

Ancak durursa anlaşılır saatin kaç olduğu.

Hazırladım hazıra durdum giydirdim gölgemi kuş çığlığı senin bölgen sorma benim bölgemi aşklar telef olur gider. Sokak köpeği gibi gitsin harcansın bazı şeyler sen dur emi.

Bu dünya da en çok ben yenilirim. Dosta düşmana aşka.

Dünya ne kadardır dedim. Mavi kadar dedi.

Ve oturuldu bir takım şeyler söylendi. İmla kurallarıyla mutsuzluk üstüne.

Sen nereye ben oraya adım adım. İnsan sevdikçe iyileşiyor artık anladım.

Elbet hep böyle geçmeyecek ömrüm biliyorum. Bu çeşit yaşamak zor. Kim bilir tanrım kim bilir Hangi güzel yerde beni Hangi ölesiye sevda bekliyor?

Senin bir yönün var orda durur yaşarım!

Sevgim acıyor. Kimi sevsem kim beni sevse.

İnsan en çok sabahları arar sevdiği kadını.

Bir yağmur yağsa da beraber ıslansak.

Eylül toparlandı gitti işte Ekim falan da gider bu gidişle.

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar. Şu aranıp duran korkak ellerimi tut. Bu evleri atla bu evleri de bunları da göğe bakalım.

Temmuz tam bu işe göredir bana kalırsa. Gel bağışlayalım birbirimiz.

Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda. Bir dilde adam gibi sevmedikten sonra.

Ne o beni kandırmıştı. Ne ben onu baştan çıkarmıştım. İkimizde bildiklerimizin ötesine bulduklarımızın üstüne çıkmak istemiştik. Bir noksanlığı var sanıyorduk bütün olanların belki. Ama aslında bütünlüklerimize bahaneydik.

Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin Her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki istesen de silemezsin.

Az sözle çok şey anlatacaksın. Seni seviyorum diyeceksin sadece ama öyle her zaman değil yalnızca hissettiğinde.

Gün gelir herkes sevdiğini anlar kaşla göz arasında.

Issız tepelerde güneşe bakıp saati tahmin etsem haberim olmasa hiç perşembeden pazartesiden.

Düşünüyorum da biz büyüyerek çocukluk etmişiz.

Belki yağmura da gerek kalmazdı İnsanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Bir gün bir parkta otururken biliyorum bir el yağmurla dokunacak omzuma bir çift göz bir davet bir kalp.

Herkes bıraksın senin için ölürüm laflarını. Önce kendiniz için yaşamayı öğrenin sonra başkası için ölürsünüz.

Herkes ne zaman ölür? Elbet gülünün solduğu akşam.

Hiçbir şey umurumda değil diyorum aşktan ve umuttan başka.

Bozuk bir saattir yüreğim hep sende durur.

Sana olmayan özlem bir şeye benzemiyor.

Ben seni uyuttum seni karıştırdım seni şaşırdım bir şeyler akıp akıp giderdi dünyada başvurduğum bir şeydin yalnızlığım gibi. Yanında sonsuz durduğum.

Özenle soyduğum şu elma söyle şimdi kimindir? Özenle ne yapıyorsam bilirsin artık senindir.

Herkesin bir umudu vardır. Bir savaşı bir kaybedişi bir acısı bir yalnızlığı bir hüznü. Çünkü herkesin bir gideni vardır içinden uğurlayamadığı.

Belki de asıl ustalık budur her zaman acemi olmayı bilmek.