Ünlü Mevlana Sözleri

Uçan kuş yeryüzünde kalsa tasalanır derde düşse ağlayıp inlemeye koyulur. Fakat ev kuşu kümes hayvanı yeryüzünde sevinçle yürür yem toplar neşeyle koşar durur.

Aşk davaya benzer cefa çekmek de şahide. Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki!

Bizi bilen bilir bilmeyen de kendisi gibi bilir.

Kapı açılır, sen yeter ki vurmayı bil! Ne zaman bilemem. Yeter ki o kapıda durmayı bil!

Üzülme! Çünkü yaradan umudu en çaresiz anlarda yollar. Unutma; yağmurun en şiddetlisi en kara bulutlardan çıkar.

Akıllılar önceden ağlarlar; bilgisizlerse işin sonunda başlarını vururlar. İşin başında sonunu gör de ceza gününde pişman olma.

Bir şeyi bulunmadığı yerde aramak onu aramamak demektir.

Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde aramayınız. Bizim mezarımız ariflerin gönüllerindedir.

Yarın yaparım yarın yaparım deme! Bugün de dünün yarınıydı ne yapabildin?

Hayat sana arka arkaya dikenleri gösteriyorsa sakın üzülme aksine sevin. Çünkü çok yakında gülü de gönderecektir.

Bozuk olunca maya, ne ar tanır ne de haya!

İnsan gözdür görüştür gerisi ettir. İnsanın gözü neyi görüyorsa değeri o kadardır.

Aşk-ı zikretmek için söz dudağa gelmeden önce cemre gibi yüreğe düşmelidir.

Cahil insan gülün güzelliğini görmez. Gider dikenine takılır.

Aşksız olma ki ölü olmayasın. Aşkta öl ki diri kalasın.

İman nedir? Diye akıldan sordum; akıl kalbimin kulağına söyleyerek iman: ‘edeptir’ dedi.

Acı su da tatlı su da berraktır. Sakın görünüşe aldanma. Görünüşte herkes insandır ama gerçek insan hal ehli olandır.

Her şey, neye layıksa ona dönüşür.

Duydum ki gıybetimi yapmışsın, yüzüme söylemekten kaçmışsın. Benim gibi bir acizden korkmuş Allah’tan korkmamışsın.

Sen uzattığın elini tutmayan ele mi dargınsın tutmayacak bir ele uzattığın için kendine mi kızgınsın.

Aşk her şeydedir ama hiçbir şeyde görünmez!

İnsanın hammaddesi topraktır ama fazla suladın mı çamurlaşır.

Ey can! Güneş herkesin üzerine eşit doğar ama gül başka leş başka kokar.

Sesini değil sözünü yükselt! Yağmurlardır yaprakları büyüten gök gürültüleri değil.

Ey canımın sahibi yar! Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var!

Aldırma söylenenlere: Varsın görenler seni bir ot sansın. Sen gül ol da uğruna ötmeyen bülbül utansın.

Derdimi seviyorum biliyorum ki derdimi verende beni seviyor. Seven sevilenin nazını ölçüyor sevilen çekmesinde neylesin?

Dikenden gül bitiren kışı da bahar haline döndürür. Selviyi hür bir halde yücelten kederi de sevinç haline sokabilir.

Dua kapı çalmaktır. Gerisine karışmak haddi aşmaktır.

Aslında farkındayım hayatımdaki sahte varlıkların istesem bir anda temizlemesini de bilirim. Ama bunca sahteliğin benim samimiyetime ihtiyacı var.

Ömründen nasibin kendini sevgiliden mesut bulduğun andan ibarettir.

Öğüt verecek insana değil örnek olacak insana ihtiyaç var.

Sevdiklerinize gül verin, gülünüz yoksa gülüverin!

Yalnız kalırsan yalnız olmadığını bil! Dertli isen dermanın olduğunu bil! Hiç bir şeyin sahibiyim deme emanetçi olduğunu bil!

Eğriyi kendinde arayan doğruyu kalbinde bulur. Aşkına emekle yürüyen dermanı derdinde görür.

Haydi şu benlikten kurtul herkesle anlaş herkesle hoş geçin. Sen kendine kaldıkça bir habbesin bir zerresin fakat herkesle birleştin kaynaştın mı bir ummansın bir madensin.

Açlık ilaçların padişahıdır. Hekimler niye perhiz verir düşünsene.

Aklım kalbime; “İman nedir?” diye sordu: Kalbim ise aklımın kulağına eğilerek; “İman edeptir.” dedi.

Ben insanların ayıplarını gören gözlerimi kör ettim. Sen de onlara benim gibi iyi gözle bak.

Ben hiç dilek tutmadım, hep dua ettim. Ömrüm ömrüme nasip olsun diye!

Kim demiş gül yaşar dikenin himayesinde? Dikenin itibarı ancak gül sayesinde.

Suskunluğum asaletimdendir. Her lafa verecek cevabım var. Lakin bir lafa bakarım laf mı diye, Bir de söyleyene bakarım adam mı diye!

Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı dünyada su da olmazdı ateş de.

Allah (c.c) üstünlük bakımından (Allah için dökülen) gözyaşını şehitlerin kanı ile eşit tuttu.