Varoş Sözler

Hayat tespih gibidir. Bazen sallamak, bazen çekmek gerekir.

Sen yoksan hayatımda, ben yokum o hayatta.

Her şey gönlümüzce olsun dedi, gönlümüzden olduk.

Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.

Dün gece seni anlattım yıldızlara. Kafana takma ona da kayacağız dediler.

Aşk nasip işidir, hesap işi değil. Aşk adayıştır, arayış değil.

Geç kalınmış değil de, artık gerek kalmamış gibi.

Bunu da yaz hâkim bey, umuda kelepçe vurulmaz.

Hayat sadece bir an; ya efendisi olursun ya da kölesi.

İki kelime yetiyor, seni seven kalbi kırmaya.

Seninle karşılaştım ya. Birileri sanki benim için dua etmiş.

Ben bu semtin boş sokaklarını sevdim, muhabbetini değil.

Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm.

Anlatamadığım ve anlatamayacağım o kadar çok şey var ki.

Yaralıyoruz kendimizi, sevmeyen yüreksiz biri için.

Sen benim herkese gülümseyerek anlattığım kişiydin.

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

Belki de bizim kaderimiz mutsuz olmaktı, başkaları mutlu olsun diye.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

En âşık olunmuş halini, yalnızca ben biliyorum!

Herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı.

Hissediyorum sende özlüyorsun. Artık uzatmasan diyorum.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Ben sadece, her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

Ne ile yaşarsın biliyor musun çocuk? Aşk ile yaşarsın. Hem de hapşırmadan çok yaşarsın.

Bazen bir şeyleri oluruna bırakmak onlara sarılmaya, uğraşmaya göre kat kat daha güçlü bir eylemdir.

Ben kötü biri değilim, sen iyi biri olmamı hak etmemişsindir.

Eline el değmesini değil, gölgesine gölge değmesini kıskanmaktır sevda.

Verdiğin acı o kadar güzel ki, başkasıyla yaşayacağım mutluluğa değişmem.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Biz geceleri seviyoruz diye kimse kendini yıldız sanmasın.

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen, iki kuruşa satar.

Yerime koydukların, sana koyması dileğiyle!

Hiç bir ayrılık benim ecelime hükmedemez! Gelenle doğmadım ki, gidenle öleyim.

Bazen yarım bıraktığın şeyler olur, senin de yarım kaldığın.

Sen zamanla iyileşen bir yaraydın, ben kaşıya kaşıya büyüttüm seni.

Varoş ruhlarınıza elit kişilikler yerleştirmeye çalışmayın lütfen. Göz yoruyorsunuz!

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Evet bayım! Bulutları severim ve siz benim gökyüzümsünüz.

Geceler uzun sigaralar kısa. Dertler çok dermen yok.

Havalar serin, mevzular derin, en sevdiğim yerin, Kahverengi gözlerin.

Nikonlarla canonlarla poz vermesek te, bütün mobeseler tanır bizi.

Hayatı dümen olanın, rotasına tecavüz ederim.

Sen uyurdun, bilmezdin. Ben uzaklardan üstünü örterdim her gece.

Ne kadar içersen iç başın döner, gidenler değil.

Ne demiş şair; uyuyalım. Hiçbir şey olmazsa sabah olur.

İlk tanıştığımızda senden hoşlanmaktan korkmuştum, sonra sana âşık olmaktan korktum ve şimdi de seni kaybetmekten korkuyorum.

Yalnızlığı seviyorum da sensizliğe bir türlü alışamadım.

Sendeki namus kadar Ankara’da deniz var.

İyi misin? Diye soruyor. Kötüyüm desek dünyayı yakacak ya hani tesellisine sıçtığım.

Çok vakit kaybettik çok, artık mutlu olsak diyorum.

Allah kimseyi atı kıskandırmak için eşeğe bindirmesin.

Beni paramparça ettiğinde bile, yüzüne tebessüm ettim.

Bazen olmuyor; ama o kadar güzel olmuyor ki, ancak bu kadar güzel olmayabilirdi diyorsun.

Umut etmekten bile yorulduysan, anlamını kaybetmişsin demektir.

Saklayacak bir şeyin yoksa korkacak bir şeyin yok demektir.

Çünkü ayrılıklarda sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili.

Sonra çay bize bir gerçeği daha öğretti. Bekleyen her şey soğur, acır ve bayatlar.

Gitmek sadece bir eylemdir. Unutmak ise kocaman bir devrim.

Ha ondan mesaj beklemişim ha otobüs durağında vapur.

Çözemedim bazılarını, uzaktan mı adamlar, adamlıktan mı uzaklar.

Zirve tek kişiliktir diyorsunuz da, maşallah herkes zirvede!

Bir bakmışsın Allah hiç ummadığın bir anda, vermiş kalbine mutluluğu.

Senin küçük bir elvedan, böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi?

İnsanlar, insanların içinde, insana hasret yaşarlar.

Menfaat caddesinde başlayan dostluk, çile yokuşunda son bulur.

Sevdiklerim hep sevmediğim izler bıraktı.