Whatsapp Yazıları

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Peşimden gelme ben de kayboldum.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

Her şey senin için…

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Her tercih bir vazgeçiştir.

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.