Yaprak İle İlgili Sözler

Kadınlar güller gibidir, bir defa açıldılar mı; yaprakları hemen dökülmeye başlar. William Shakespeare

Sonbahar geldiği zaman ağaç artık yapraklarını bırakır, rüzgâr ise telaşlı bir şekilde yere düşen yaprakları savurmaya başlar. Sararmış yapraklar oradan oraya savrulur durur. Belki bir kuytu köşede biraz dinlenir ama sonu her zaman olduğu gibi meçhule doğru uzanır.

Tutunamadığın dalda yaprak olmaya çalışma. Kimseye zorla sevdiremezsin kendini. Charles Bukowski

Oysa yaprak ne kadar çok güveniyordu beni hiç bırakmaz diye dalına.

Hayat, sonbahardaki çıtırdayan yapraklardan sonra yeniden başlar.

Hayat sonbaharda dökülen yapraklardan sonra yeniden başlar. Hem de yeni umutlarla, yeni hayallerle.

Belki bir sonbahar hatırlatır beni sana. Yapraklar koparken dalından bir bir, O apansız kopuşumuzu hatırlarsın.

Yaprak sarması yapabilen kızları el üstünde tutun beyler. Gün geçtikçe nesilleri tükeniyor onların.

İlkbahar her yaprağın bir çiçekle süslendiği bir mevsimdir.

Artık sende fırtına çıksa da bende yaprak oynamaz.

Bilmezdim aşksız yürek ağacın yaprakları döküldüğünde çıplak kalan yuva kadar ürkek. İbrahim Tenekeci

Ben sonbahar yaprakları oluyorum bazen oradan oraya savrulup duruyorum. Bazen ilkbahar yaprakları oluyorum heyecan ve aşkla yeniden doğuyorum. Bazen kış yaprakları gibi sessiz sedasız kalıyorum.

Dalından kopan yaprağın akıbetini rüzgâr tayin eder.

Bir çiğ tanesidir hayat bir yaprağın üstündeki. Cem Adrian

Takvimin en özel, en güzel yaprağıydı seni tanıdığım gün.

Bu saatten sonra; sende fırtına bile kopsa, bende yaprak oynamaz. Boris Vian

Tek ihtiyacım neydi biliyor musun, bir papatya yaprağı daha. Edip Cansever

Yeni yapraklar çıkabilsin diye eski yaprakları temizler hüzün. Üzülme, sonbahar serttir. Ama sonu aydınlıktır. Hz. Mevlâna

Ve neylersin mevsim sonbahar işte; Yaprak nasıl düşerse, gözyaşı da öyle düşer bu mevsimde. Sinan Yağmur

Benim sevdam ulu çam gibidir. Ne güzde yaprak döker, nede kışta boyun büker. Özdemir Asaf

Yapraksız kaldın diye gövdeni kestirme; zira bu işin baharı da var. M. İkbâl

Şu an istediğim tek bir yaprak daha olmasıydı. Papatya falında beni seviyor çıkman için.

Ağaçtan düşen yaprak nasıl kurumaya mahkumsa, gönülden düşen insan da unutulmaya mahkumdur. Necip Fazıl Kısakürek

Bir zamanlar esen rüzgâra bile meydan okuyan gençliğim vardı. Şimdi ise rüzgârda savrulan bir yaprak gibiyim.

Senin için yapraklarını kopardığım papatyalardan özür diledim dün gece. Haklısınız dedim, ne sevdiği belli, ne sevmediği. Pablo Neruda

O’nun ilmi dışında bir yaprak bile düşmez. Enâm Suresi 59. Ayet

Gül dediğin nedir senin? Üç beş diken biraz yaprak, ömür var ya ömür çok sevdiğin üç beş nefes sonra toprak. Mevlâna

İlkbahar geldiği zaman çiçeklerin açmaya başlaması ile yapraklar sonbaharda terk ettiği ağaçta yerlerini tekrar almaya başlarlar ama bu sefer yeni hayaller ve yeni umutlarla yemyeşil açarlar.

Ağaçtan düşen her yaprak kurumaya, gönülden düşen her insan unutulmaya mahkumdur.

Hiçbir yaprak, gözden düşen insan kadar hızlı düşmemiştir yere.

Bugün günlerden umutsuzluk, aylardan hep olduğu gibi yine sensizlik, yüreğim rüzgârda savrulan yapraklar gibi oradan oraya.

Ormanı görmedin. Ağacı görmedin. Rüzgârın önüne savurduğu birkaç kuru yaprağı insan zekâsının bütünü sanıyorsun. Cemil Meriç

Rahatlamak istiyor yürekler. Kendini rüzgâra bırakmış yaprak misali. Mehmet Deveci

Yaprak gibi gitmeyi göze almış bir kere. O esen rüzgâr tamamen bahane.

En sevdiğim mevsime geldik yapraklar sararacak, gök gürültülü yağmurlar yağacak. Sonbahar, hüzündür. Hüzün ise, ben demektir. Özdemir Asaf

Bazen, akışına bırakmak gerekir; yaprakları, suyu, mevsimleri, olayları, insanları Ve bekleyip görmek gerekir sonuçları. Şemsi Tebrizi

Ne papatyaların dili varıyor seviyor demeye, ne de benim cesaretim var son yaprağı çekmeye.

Oysa ben akşam olmuşum, yapraklarım dökülüyor usul usul. Adım sonbahar. Atilla İlhan

Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi, Eylül diyorsun, tam da orada başlıyor ayrılık. Ahmet Telli

Yaprak sıkılmıştı ağaçtan, bahane idi sonbahar. Necip Fazıl Kısakürek

Düşen bir yaprak görürsen, beni hatırla sevgilim, biliyorsun seni ben sonbaharda sevmiştim.

Senin bana verdiğin tek hediye, tek seni hatırlatan anıydı kitaplarımın arasında kurumuş gül yaprakları.

Yaprak misali gibiyim rüzgâr estikçe oradan araya savrulup duruyorum.

Yaprak ağaçtan düşünce, rüzgârın oyuncağı olurmuş. Cemil Meriç