İnce Laf Sokma Sözleri

Gerçeği insanların ölçüleri ile değil, insanları gerçeğin ölçüsü ile tanı.

Tereddüt edersen bacakların seni taşımaz. ‘Yürüyeceğim’ de, bas ve yürü!

Yoğun bakımda olmadığı halde, bilinci kapalı ne çok insan var!

Akıl vermeyi bırakıp biraz huzur versen!

Şurada burada güçlü adımlarla dolaşmaktansa doğru yolda sekerek yürümek daha iyidir.

Laf sokma kapak olursun, yalvarma köpek olursun, delikanlı ol belki yanımda yer bulursun.

Kendilerine yardım etmeyen insanlara yardım etmeğe çalışmak faydasızdır.

İnsanlar yanlış yapabilirler, yalnız büyük insanlar yanlışlarını anlarlar.

Etme sırtını duvardan başkasına emanet, en kralının bile içinde vardır bir nebze ihanet.

Benden umudu kes artık, senden sonra içimdeki hayvan sevgisi azaldı.

Kaçanların değil savaşanların hakkıdır güzel günler.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

İnsanın yapabileceği en büyük fenalık, kendisine olan güvenini kaybetmesidir.

Hak edene haddini bildirmek, bir fakiri giydirmek kadar sevaptır.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, ‘emeklerine saygı duyuyorum!

Karakterim ve tavrımı birbirine karıştırmayınız! Karakterim kim olduğumla ilgilidir, tavrım sizin kim olduğunuzla.

İlla köpek olacağım diyorsanız. Sadakati öğrenin havlamayı değil.

Sessizlik de bir çeşit konuşma sanatıdır.

Kimsenin umudunu kırma! Belki de tek sahip olduğu şey ‘o’dur.

Kaç lisan bilirsen bil, terk edilmeyi yüreğine tercüme edemeyeceksin.

Tekme yiyen köpeğin dişleri daha sivridir.

Silginiz kaleminizden önce bitiyorsa, yanlışınız çok demektir.

İstediğin kadar uzağa git! Hep aynı gökyüzünü paylaşacağız.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun, martı sevdiği denizden asla vazgeçmez unutma.

Herkesin istediğini yapabileceği bir yerde hiç kimse istediğini yapamaz.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Tükürdüğünü yalayanları geçtim, sıçtığı ağzı öpenler var!

O kadar yoruldum ki artık hiçbir şeye şaşırmıyorum. Ve umurumda değil hiç kimse, ne halim varsa görmekle meşgulüm.

Arkamdan kuyu kazan ger zekalı! Bari önümden kaz, ben geri geri mi yürüyorum!

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

Hiç bir zaman yüksekte görmedik kendimizi, sadece gereksiz insanlar için düşürmedik seviyemizi.

Bana akıl verirken kalanı size yetmeyecekse benim için risk almayın derim.

Parmak ay’ı gösterdiği zaman, parmağa değil ay’a bakmak gerek.

Kalbin, mantığa sığmayan ayrı bir mantığı vardır.

Kıskanmak yerine, örnek almayı deneseniz belki içten içe büyüyen fesatlığınız da son bulur. Deneyin.

Beni sevmeyen herkese sonsuz teşekkürlerimi yolluyorum. Merak etmesinler ben de onları sevmiyorum.

Edebim el vermez edepsizlik edene. Susmak en güzel cevap, edebi elden gidene.

Bir düşmanı bağışlamak, bir dostu bağışlamaktan daha kolaydır.

Doğru olanı yaptığımda kaybettiğim kim varsa yolu açık olsun!

14 Şubat’ta sevgilimle yemeğe çıkacağız, oradan sonra parti falan kopacağız. Şaka şaka sevgilimiz mi varda gezeceğiz, evde oturup çayla bisküvi yiyeceğiz.

Yol vermek sadece trafikte işe yaramaz, hayatınızdaki ‘gereksizler’ için de kullanın.

Bakmakla aşk olsaydı, en büyük aşkı trenle öküz yaşardı.

Adamın da demlenmişi olacak, ortalık sallama kaynıyor.

Sevgililer, güzelliğe zamanla alışıp onu gözleriyle değil duygularıyla görmeye başlarlar.

Götlere katlanmak sandalyelerin işi, insanların değil!

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da yok olmayız!