Öfkeli Mesajlar

Hakkımı değil de duygularımı helal etmeyeceğim insanlar var benim!

İçinizde fırtınalar koparken dışarıya günlük güneşlik havası veriyorsunuz ya, yapmayın! Bırakın hak edenler fırtınadan nasibini alsın!

Ben en öfkeli anımda bile kalbin kırılmasın diye söyleyeceklerimi yutardım.

Senide koydum diğer utanç duyduğum şeylerin yanına.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın!

Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz.

Öfken geçici olabilir ama etrafına verdiğin zarar mutlaka kalıcı olacaktır.

Susarım, susarım bir gün gelir öyle bir konuşurum ki ne cevap verebilirsin ne de bir daha kendine gelebilirsin!

Verdiği umudu geri alan, aldığı ahı da güle güle kullansın.

Öfke rüzgâr gibidir. Bir süre sonra diner ama birçok dal kırılmıştır bile.

Öfke şeytandandır, şeytan da ateşten yaratılmıştır, ateş ise su ile söndürülmektedir; öyleyse öfkelenince hemen kalkıp abdest alın.

Eskiden kılına zarar gelse üzüleceğim insanların şimdi umurumda olmaması biraz tuhaf.

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

Gözyaşlarımı kendim sildikten sonra, ‘Yanındayım’ diyenin canı cehenneme!

Her şey zamanla geçer diyen birinin ağzını burnunu kırın ve ‘zamanla geçer’ deyin.

Olur da avazın çıktığı kadar bağırmak istersen, bağırma! Sesinin kısılmasından başka, bir işe yaramıyor.

Bir zamanlar sahibi olduğun kalbime şimdilerde gelsen misafir etmem!

Seve seve bitiremediklerimizi; söve söve uğurladık içimizden!

Sevgilisinden ayrıldıktan sonra başka biriyle çıkan kişi, az bekleseydin de motorun soğusaydı!

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

Aslında deli dolu biriyimdir, ama şimdi deliliğimden eser yok, sadece dolu’yum!

Hayır, ben kinci biri değilim. Sadece, canımı acıtan insanların hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam etmelerine dayanamıyorum!

Ben seninle ömrümü paylaşmayı düşünürken; sen, seninle bir simidi paylaşamayanlara hayatını verdin.

‘Fi’ tarihinde hayal ettiklerim ‘miş’ tarihinde kaldı. Yani kısacası! Hayaller size ömür.

Dertler senin, çile senin, mutluluk benim olsun. Çünkü sen mutlu olmayı hak etmiyorsun!

Kıvırmak, kalçada şık duran bir eylemdir, ruhunuza taşımayın.

Keşke bazı insanlara da eski televizyonlar gibi tepesine yumruğu koyduğun zaman düzelse!

Duygularımı öldürürken bana hiç kimse merhamet etmedi. Ödeşme günü geldiğinde benden de hiç kimse merhamet beklemesin!

Senden sonra kim canımı yakarsa, ahım sana. Sen gitmeseydin onlar gelmeyecekti!

Bir cümle etmeyecek insanlara satır satır sözler yazdık. Şimdi karalama vakti!

Sinirlendiğinizde nasıl hemen sakinleşebiliyorsunuz? Ben bırak gemileri limanı yakmadan, rahatlayamıyorum. Yansın alayı öyle rahatlarım.

Egonuzun götürdüğü yere gidin ve mümkünse dönmeyin!

Kırgınlık biriktirdiğinde öfke duygusu çok yakındır. Birikmiş kırgınlıklar bekledikçe yerli yersiz kişilere öfke olarak boşalır.

Önce kendilerinden soğutturlar, sonra neden soğuk davranıyorsun derler Güler misin, ağlar mı? Ben döverim!

Şimdi ne sana kızıyorum ne kendime. Çünkü artık ne gülüşüme sebepsin ne de derdime!

Öfke, kendini kaybederek kaybedebileceğin bir şey değildir.

Ben ona diyorum ki; gel seni çok mutlu edeceğim o da tutturmuş diyor ki; yok illa başkasıyla üzüleceğim. İyi o zaman git üzüntüden geber.

Sizin yanınızda başkasını düşüneni siz de düşünmeyin, bu aptallıktır.

Bir zamanlar canımı verebileceğim insana, şimdi selam bile vermiyorum!

Üzülmedim gittiğine. Hoşça falan da kalma. Takıl, düş başına bir şey gelsin!

Son duam; Rabbim ahlarımı kader diye yazsın alnına!

Sıkıntı yok ben yalnız da yürürüm ama sen ayak altın da dolaşma yeter!

Seni öyle bir görmezden gelirim ki, sen bile varlığından şüphe edersin.

Sana artık anlam yüklemiyorum, sen bana dair hiçbir şeyi hak etmiyorsun.

En iyi beddua favorim: Hayatın boyunca çiftlerin yanında gezen, istenmeyen mal ol inşallah!