Orijinal Sözler

Sen bazen en zifiri karanlık gecemin güneşi sen bazen yaşanacak hayatin cesaret verecek mutluluk yani sen bazen ve her zaman sevgimin tek nedeni…

Olmasa mektubun yazdıkların olmasa kim inanır senle ayrıldığımıza. Sanma unutulur kalp ağrısı zamanla her şeyi unutarak yaşanır sanma.

Mazi kalbimde bir yaradır. Bahtım saçlarımdan karadır. Beni zaman zaman ağlatan işte bu hazin hatıradır.

Gözlerin nehir kirpiklerin köprü olsun ben tam üzerinden geçerken ipler kopsun düştüğüm o yer dudakların olsun…

Sert rüzgârlar karanlık geceleri severmiş aynen benim seni sevdiğim gibi.

Sevgimiz yavaş yavaş süzülen çisil yağmur gibi ama ırmakları taşıran cinsten…

Eğer çölde bir çiçek olsan seni kaybetmemek için gözyaşlarımla sulardım eğer gözümdeki bir damlayan olsaydın seni kaybetmemek için hiç ağlamazdım…

Kalbim seni unutacak kadar adi ise ellerim onu parçalayacak kadar asildir.

Gün bir gün sevdalanmış geceye gecede yakamoz düşürmüş denize o günden bugüne geceyle gündüz ayrılmaz olmuş ta ki güneş tutulup gölge düşürene dek sevdalara…

Sen hayata ne verirsen hayat sana senin verdiğini geri verir. Ben hayata ne verdim bilmiyorum ama hayat bana hiç ummadığım kadar değerli bir şey verdi: Seni.

Yanında benden yakın başka biri de olsa her şeyi inkâr etmiş inandırmış olsan da ve ona duygulanmış sevdalanmış olsan da biliyorum bu gece beni düşüneceksin.

Yaprak döken gençliğimin satir aralarında altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alınmış suskunluğumun bas harflerisin.

Gül bahçesinde geçse de ömrüm inan üstüne gül koklamam gülüm seni koklamak olsa da ölüm uğrunda ölmeye değer gülüm…

Birine verecek sevgin yoksa ona umut dolu gözlerle bakma.

Güller hep ellerinde açsın ama dikenleri batmasın. Sevda hep seni bulsun ama seni yaralamasın. Mutluluk hep yüreğine dolsun ama beni unutturmasın.

Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır geçim giden zaman.

Al ömrümü koy ömrünün üstüne senden gelsin ölüm başım üstüne…

Gece midir insani hüzünlendiren yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? Gece midir seni bana düşündüren yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen?

Önemli olan seni sana nasıl anlattığım değil seni başkalarına nasıl anlattığım. Duy kendini kıskanırsın yemin ederim!

Üstüne `seviyorum` yazdığım bir kâğıttan sandal yapıyor dereye bırakıyorum. İster yüzsün ister batsın ister bir çalıya takılsın o kâğıt sandal hep derenin bir yerinde olacak biliyorum…

Seni benim kadar sevenler sana benim kadar hasret kalsın.

Gece yatağına yattığında hangi hayal sana uyumayı unutturuyor ise gelecek sana onu yaşatsın.

Eğer beni bu sokakta bu semtte bu şehirde bulamazsan sevgilim bil ki ben Gözlerinin daldığı yerdeyim…

Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara senin gözlerinde ışıldayan bir çift yıldız gönderirdim.

Sen elimden tutunca deniz basardı içimi. Sen elimden tutunca yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Sen çölde tek bir çiçek olsaydın seni kurutmamak için ömür boyu ağlardım prensesim.

Öyle karanlık olur ki bazen hayat bin ışık yaksan bir damla aydınlık bulamazsın. Ama çok sevdiğin birinin gülümsemesiyle unutursun.

Yanağına konan kar tanesi eriyip dudaklarına indiğinde o bir damla serinliği biriyle paylaşmak istediğinde yönünü rüzgâra dön yeter. Çünkü ben o rüzgârdayım…

Sevmek ölmektir bence ben de sevmiştim ölmeden önce.

Dünyan öyle bir kararsın ki seni aydınlatan tek ışık gözlerim olsun.

Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yine de…

Yatağını gül yapraklarıyla rüyalarını papatyalarla süsledim üzerini sevgimle örttüm… Tüm kâbuslarını da ben aldım ki sen rahat uyu bir tanem…

Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair hissetmediğimi bilmediğimi yaşattı iste o ani senle yaşadım senle sevdim.

Utanırım söyleyemem yasadığım yalnızlığı kelimeler yetmiyor ki bu mu sevda dedikleri.

Seni düşünür seni özlerim sevgilerin özlemlerin derinliğinde ne olur kir şeytanin bacağını birken beni hatırla bir sonbahar serinliğinde…

Kim bilir hangi aksam güneşle beraber bende söneceğim kim bilir hangi ellerden son suyumu içeceğim belki göremeden öleceğim fakat yine de seni ebediyen seveceğim.

Kimse seni sevmiyor diye üzülme çünkü kimse sevmeyi bilmiyor!

Bir gün bir rüzgâr eserse oralara. Benim sana olan sevgimi fısıldarsa kulağına unutma sende bana bir tutam sevgi yolla…

Aşk bir elma şekeridir. Şekeri yersin sapı kalır…

Önce kimseye güvenmemeyi öğrenirsin. Sonra duygularını belli etmemeyi ve sevdiğin insanlardan korkmayı öğrenirsin. Böylece büyürsün işte…

Bize Adıyamanlı derler biz kırmızı pabuçlu kızlarla dans etmeyi bilmeyebiliriz ama şahinin yuva yapamadığı yerlerde ölümle dans edebiliriz…

Şeytan bile beklememiştir bir günahı benim seni beklediğim kadar!

Seni seviyorum dediğin zaman yalan söylüyor olsan bile o sözü dünyanın bütün gerçeklerine değişmeye hazırım bir tanem.

Sarı giyer güneş olursun mavi giyer deniz olursun siyah giyer matem olursun kim bilir belki bir gün beyaz giyer benim olursun.

Dünyada 2 renk gül olsun biri kırmızı diğeri beyaz sen beni unutursan kırmızılar solsun ben seni unutursam beyazlar kefenim olsun.

Kanatlanan yüreğin aşamayacağı engel mi var? Ben karanlıkta da açarım tomurcuklarımı. Yeter ki aşkını benden esirgeme.

Bir kuş olduğunu hayal et ama uçma uçarsan senin kanadın benim kalbim kırılır.

Yalnızlık gecelerin ümit bekleyenlerin hayal çaresizlerin yağmur sokakların tebessüm dudakların sen ise yalnız benimsin bir tanem…

Rüyalarını gül yapraklarıyla yatağını papatyalarla süsledim üzerini sevgiyle örtüp tüm kâbusları aldım ki en güzel rüyaları sen göresin…

Ben seni dün sevmedim çünkü dün bitti. Ben seni bugün sevmedim çünkü bugün bitecek. Ben seni yarın sevdim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek…