Saf Sevgi Sözleri

Sevgi şifadır. Sevgi güçtür. Sevgi; değişimin mührüdür. Mevlâna

Aşk ehli isen sitemin cahili olma. Şems

Kaderde sevmek var ama kavuşmak yok ise şayet, olsun! Vuslata aşık gönül susmaya da razı.

Sevdiğini hiç gitmeyecekmiş gibi seversen, gittiğinde de hep gelecekmiş gibi beklersin.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Sevebildiğin kadar sev, hayat kısa. Seviyorsan git ısır bence, köpek gibi sevdiğini o da anlasın.

Sevenler en sonunda bir yerlerde buluşmazlar. Onlar en başından beri birbirlerinin içindedirler.

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Duamdaki gözyaşım kadar edepliydi. İçime düşen aşkın… Ey benim beşerî aldanışım, ben seni kalbime koyana sevdalıyım.

Birini seviyorsanız, onu Allah’tan isteyin kalpler Allah’ın elindedir.

Besmelesiz başladım diye mi, doyamıyorum seni sevmeye?

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Sen böyle güzelken bana söz düşmez. Bakma böyle yazılar yazdığıma, ben aslında Oku! Emrine amade seni okuyorum sevgili. Mevlâna

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Seviyorsan, bugün sor, bugün ara, yarına kim öle, kim kala.

Cahil insan, gülün güzelliğini görmez, gider dikenine takılır. Mevlâna

Üstünün dostu ol ki üstün olasın. Kendine gel be hey azgın, mağluplarla dost olma! Münkirin delili ancak ve ancak şudur: Ben şu görünen yurttan başka bir şey görmüyorum! Hiç düşünmez ki nerede görünen bir şey varsa o, gizli hikmetleri haber vermektedir. Her görünen şeyin faydası, faydanın ilaçlarla gizli oluşu gibi o şeyin içinde gizlidir.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Zorsa sev ama sevmiyorsa zorlama.

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Ya kırdığın kalbi Allah seviyorsa? Bilemezsin. Bilseydin ödün kopardı, dokunamazdın.

Güneşin ışığı pisliğe vursa bile pislenmez, ışıktır o. Mevlâna

Sevmek çaydır sevilmek şeker biz çayı hep şekersiz içeriz.

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Aşıkların gönüllerinin yanışıyla, gözyaşları olmasaydı dünya su olmazdı. Ateş de.

Aşk nedir, bilmiyorsan gecelere sor, şu sapsarı yüzlere, şu kupkuru dudaklara sor. Mevlâna

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım; elinde su tasıyla, iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni.

Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok. Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok.

Sevdim. Çünkü bir tek ona sarılınca yuva gibi kokuyordu içim.

Senin dünyaya bakan penceren kirli ise, benim çiçeklerim sana çamur görünür.

Bir şehir ol. Mesela İstanbul gibi. De ki; boğazım kuruyuncaya kadar seveceğim seni.

Evvelimiz aşk, halimiz aşk, istikbalimiz aşk.

Gönlüm gürültüsüz, patırtısız, harfsiz, sessiz bir söz istiyor! Mevlâna

Bana kimse sen gibi baktı mı bilmem ama ben kimseye sana baktığım gibi bakmadım.

Ben sana kızsam, kendime küserim.

Çünkü her bir zerrem aşık her bir zerrene.

Ey gece git o yâre söyle. Kokusuna sarılıp uyumak isteyen biri var.

Gönül almayı bilmeyene gönül emanet edilmez.

Kendime gelemiyorum, sana gelsem olur mu?

Canımın içi, sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Bir gün gelir, açmaz dediğin çiçekler. Gitmez dediğin dertler gider. Bitmez dediğin zaman geçer. Hayat öyle bir sır ki; önce şükür, sonra sabır, sonra da inanmak gerek.

Sır gibi seversen eğer muradın gerçekleşir. Çünkü tohum toprağa gizlenirse yeşerir.

Sen beni sev, geri kalan her şeyi ben hallederim.

Sen benim gökyüzüne gönderdiğim duamın yeryüzündeki cevabısın.

Sen diri oldukça ölü yıkayıcı seni yıkar mı hiç? Mevlâna