Sevgili İle İlgili Sözler

Annesinden dayak yediğinde yine de anne diye ağlamaktır aşk ey sevgili.

Sen aklıma gelince kendime gelemiyorum.

Herkesin dünyası kendi gördüğü kadardır sevgilim. Sen önüne bakarken, ben uzakları ezberledim.

Ay ışığı gibi girdin yüreğime, hiç yabancı değilsin, kırk yıllık sevgilim gibi.

Sevgili olmak, dost olmaktır. Dert ortağı olmak, birlikte gülmek, birlikte ağlamaktır. Yani sevgili olmak, tek hayatı iki kişi yaşamaktır.

Zaman sen olmayınca geçmiyor, sen olunca da yetmiyor sevgili.

Sen yokken, birkaç defa daha sevdim seni. Helal et!

Sen beni bir dağın eteğindeki gelincik kadar severken, ben seni o dağın doruğundaki kardelen kadar özlüyorum.

Güzelliğinin bahçesinde açan taze güller, süslemiş gülüşünü canım sevgilim.

Ey canımın sahibi Yar! Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var. Mevlâna

Ey sevgili! Güneşten önce, gülüşün aydınlatır bu gönül şehrimi.

Sen yeter ki içinden de olsa seni seviyorum de! Kulaklarım çınlasa bile yeter sevgilim.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime, içimden ölmek geldi.

Biliyor musun sevgili? En tatlı sakarlığın gözlerime takılıp kalbime düşmendi.

Ben istemem öyle iki günlük sevgili. Yüreğin varsa bir ömür sev beni.

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Ne yapıyorsunuz üçünüz burada.

Anılar üşüştü başıma dün gece. Sağ olsunlar, sabaha çıktım sevgili.

Sonra gülüşün geldi aklıma. İyi ki seni sevmişim sevgilim.

Gül yüzünün gülüşüne kurban olan bu can, canan için can olmuş, ey yar.

Ey yar seninle ölmeye geldim, yağmursan ıslanmaya, ateşsen yanmaya.

Küfrüm tövbeme karışsın aklım fikrime. Öyle bir gel ki bana nefes nefese.

Sen benim tellerime hangi noktayı isteyerek vuruyorsan, ben o makamdan inliyorum sevgilim.

Dünyada iki renk gül olsun, biri kırmızı diğeri beyaz. Sen beni unutursan kırmızılar solsun, ben seni unutursam beyazlar kefenim olsun.

Öyle büyükmüş ki içimizdeki yalnızlık, sevilmeyi beklerken beklemeyi sevmişiz.

Gitmekle gitmek olmazmış. Gönlün kalır, aklın kalır anıların kalır. Cemal Süreyya

Ey Sevgili! Aşkına kanmaya muhtaç olan bir yürek bekler seni, yıldızlı akşamlarda.

Sen, hayalini kurup, sonunda bulduğum o hayallerimdeki adam değilsin. Sen karşıma çıkıp, bana aşkı hayal ettiren ilk sevgilisin.

Deli bir viraneyim sokaklarında, ömrümü adamışım ismine. Ya benim olacaksın ya da ben kendimden vazgeçeceğim bu sonbahar akşamında.

Aynı şehirde sen varsın, ben varım ama biz yokuz sevgilim.

Dışarısı soğuk ve daha soğuk olacak. Ben ise soğuğun tam ortasında senin için yanan yüreğimle şarkılar söyleyeceğim bu güzel günün akşamında.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Sen benim; bugünüme şükür ve yarınıma ԁua еԁişim, azla yetinişim, çoğa göz ԁikmеyişimsin aşkım.

Birinin gözlerine bakmak, onun rüyalarına girmeyi göze almak demektir. Sevmeye kabiliyetin yoksa o gözlere bakmayacaksın.

Öyle bir seveceksin ki, yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki, seni gözleriyle bile aldatmayacak. Can Yücel

Kendime gelemiyorum, sana gelsem olur mu?

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Kararsızım; uyuyup rüyanı mı görsem yoksa uyumayıp hayalin mi kursam sevgili?

Bana kalbimdesin deme sevgili. Kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Üşüdüysen söyle sevgilim, seni bir kat daha seveyim.

Yüreğini yasla bana sevgili, bir ömür birbirimize yük olalım.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın karşısından beni göremediği için.

Mecnun’un aşkı benim aşkım yanında hiçbir şeydir. Aşkımın ateşi bugün volkanlarla güneş ile yarışır çünkü sana olan sevgim kadar sıcak bir şey bu kâinatta yok.

İçimden bir şiir yazmak geldi, yazıyorum çünkü seviyorum, seviyorum çünkü hissediyorum, hissediyorum çünkü yaşıyorum, yaşıyorum çünkü seninleyim.