Üzüntü Mesajları

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Bugün senin için bir kurban kestim hala akıyor ve acıyor bileklerim.

Sebep sensin bütün günahlarıma sevdikçe sayende günahkâr oldum!

Biz de unutmuş gibi yaparız. Hiç kırılmamış, hiç ağlamamış gibi.

Benim acıya verecek bir şeyim kalmadı, mutluluktan alacağım var benim.

Üzülme ey yar sana gülmek yakışır. Sen üzülür ağlarsan en çok bana koyar. Dökme o yaşlarını, kaldır kafanı ve bak umuda doğru.

Sözlerim kadar hayatımda dramatik bu dünyada sensiz yaşanan zamanlarda nefretim vuruyor yazılarıma

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Sen beni kandırmadın, ben sana inanmayı seçtim. Hepsi bu.

Bu kez anladım hüzünlerden bozma mutluluklar yaşıyorum.

İhtiyacım olan neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha!

Nelere değiştim hayalini, bilseydin kalırdın sonsuza kadar!

Hatırlamaktan korktuğum tüm anılarımı çöpe attım var mı daha iyisi.

Kaybetmekten korkma. Bir şeyleri kazanmak için bazı şeyleri kaybetmelisin. Ve unutma; Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.

Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır.

Bazen çoban olup koyun güderim kafam bozulur esrar çekerim.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Sensiz yaşamak yanmaktan da beter be gülüm.

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Şarkılar yalan söylüyor, ağlatan hiç bir şey güzel değildir.

Hayat yalnızlıksa ve sen yoksan neden yaşayayım ki.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Serçe kadar yüreğimin, gökyüzü kadar sancısı var bu gece.

Ansızın geldin içimi titrettin sen beni sevmedin git dedin gittim!

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Uzaklaşmak iyidir. Birinden, bir şeyden… Uzaklaşmak bazen, yakınlaşmaktan da iyi gelir.

Seninle başladığına inandığım bir hayatı, sen olmadan nasıl yaşarım.

Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim.

Her yatak tuzludur biraz, ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Bizim nikâhımız mahşere kaldı, seven kalbim seni hiç unutmayacak.

Bir damla hüzündür kalbimden gözlerime yansıyan.

Kalemimi kırsalar seni sevdiğimi kanımla yazarım.

Gözleri uzaklara dalan birinin, yakınlarda olmayan bir hikâyesi vardır.

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Dilim kal demeyi bilirdi, sende kalabilecek yüreği görebilseydi!

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken!

Ruhunu kaybetmiş bir insanda yaşamın anlamını aramak ne saçma. Belki de yerin üstündeki cesetler, altındakilerden daha fazla.

Değer taşıyan tek hikâye vardır, oda bedelini sizin ödediğinizdir.

Ne zaman ümitle hayata göz kırpsam, çiçekler açsam, kapıma dayanır sonbahar. Pare pare buruktur hep sevinçlerim!

Hayat, bazı şeyleri kafana vura vura, bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

Gülen gözlerim sanma ki bahtiyar, attığım kahkahalarda binlerce gözyaşı var.

Sen gidiyordun ben kalıyordum. Ve birden bir yağmur başladı. Her şeyin susması için.

Gözüm gözüne değmeden yazdığım şiirlerim melal. Varsın değmesin razıyım ey yâr böylesi daha helal!

Bir şiir yaz bana içinde alabildiğince mutluluk olsun ayın gölgesinde unutulan sevgi tohumlarıyla yeşere dursun veya bir şarkı söyle özlemimdeki sevgiliyi anlatsın yağan yağmurlarla ıslanan bedenimi parlayan gözleriyle kurulasın.

Yerlisi değilim ben bu acının. Şartlar öyle gerektirince sonradan yerleştim.

Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.

Bil ki; insanın değerini, varlığı değil yokluğu gösterir. Unutma; yokluğu bir şey değiştirmeyenin, varlığı gereksizdir.

Sevdiğini kaybeden insanın, gülümsemesinde bile bir hüzün vardır.

En son ölen umuttur, umudunu kaybetme ve hep gül, üzülmeler senden uzak olsun, yüzünde hep gülücükler olsun.

Benim sevdiklerim beni hiç sevmemişler çok üzgünüm.

Bir kar tanesi kadar beyaz ol ama onun kadar soğuk olma bir tanem.

Mutluluk mu? Evet, adını duymuştum!

Hiç kimse bilmez kimsenin hikayesini. Acı tek kişilik bir sofradır.

İnsanların umudunu kırma belki de tek sahip olduğu şey odur.

Hangi mevsimin rüzgârıdır aşk? Ne yana dönsem yüzüme hüzün eser.

Deniz ya kudurmalı ya durulmalı, hançer ya sonuna kadar saplanmalı ya kınında durmalı.

Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkûm oluyorsun!

Şimdi yüreğim mi sana hesap sorsun, yoksa dökülen gözyaşlarım mı?

Şu an kalbim sıcaksa, fazla uzaklaşmış olamazsın.

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Bazen üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedirler.