Vurgulu Sözler

Hasret kapımda nöbetler tutuyor. Sevgilim uzak bir şehirde gözlerim onu arıyor.

Yar saçlarını koklamayı özlemişken sensiz odamda resmine bakarak içerken eceli yanıma almışken ayrılık deme bana ne olur.

Alışkın değil demek ki. Pili bitmiş kumandaya daha sert basmak gibiydi sende ısrar etmek fark edemedim kumandadaki renkli tuşlar kadar gereksiz olduğunu!

Dünyada iki kör var biri benden başka herkesi gören sen diğeri senden başka kimseyi göremeyen ben.

Dert etme nefes alabiliyorsan ne mutlu sana. Ve unutma! Git’lerin gerçek olduğu bir yaşamda, kaybetmek kalmayı öğretir!

Terk edilirken görüşürüz kelimesini duymaktan daha sancılı bir şey yok. Zaten öldürdün lan bir de umut mu veriyorsun!

Geceler seni sevdiğim kadar uzun olsaydı eğer inan ki yeryüzüne hiç güneş doğmazdı.

Hayır, ben iyiyim. Sadece hayatım bok gibi sevdiğim insanları kaybediyorum, gitme diyemiyorum, uyuyamıyorum, özlüyorum ve yoruldum.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazen şeytan bile beni ayakta alkışlar.

Ne kazandık bu kadar bakmak ile leyleğin ömrü geçer laklak ile.

Kalpsizsin! Diyemem. Nefes alabildiğine göre mutlaka bir kalbin var. Zaten bu ruhsuzluğunla o kalp; ancak nefes almaya yarar.

Engeller gözlerinizi hedeften ayırdığınız zaman gördüğümüz o ürkütücü şeylerdir.

İnsanlar da fotoğraf gibidir. Ne kadar büyütürsen o kadar düşüyor kalitesi.

Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karsısında oturdum.

Bazı insanlara verebileceğin en büyük değer isimlerinin baş harfini büyük yazmak olur. Gerisine inanın değmezler!

Hayat yangın gibidir. Yoldan geçenin unuttuğu alevler, rüzgârın önüne katıp savurduğu küller; işte bir insan ömrü gelip geçmiştir.

Anlayacak bir yürekten geçtik de. Ağlayacak bir omuz bile bulmakta zorlanır olduk.

İyi insanlar cennete gider değil. İyi insanlar nereye giderse cennet orası olur.

Yalnızca bir anlıktır mutluluk. Sevdalar heyecanlar hepsi bir anlık. Kalansa tortusudur hayatın yalanlar ve acılar bir de yalnızlık!

Gel seninle bir daha ağlayalım yaşanmışlara yaşanmamışlara bir de hiç yaşanmayacaklara.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Bazı insanlar kafalarıyla hissederler ve kalpleriyle düşünürler.

Arkadan konuşmak yalnız ahlaksızlık değil korkaklıktır da.

Benim için yaşlı olmak kendi yaşımdan on beş yaş daha büyük olmaktır.

Aşk birbirine bakmak değil birlikte aynı yöne bakmaktır.

Çocukken yarın neler oynaya biliriz diye düşünüyorduk. Şimdiyse yarın hayat bize hangi oyunu oynayacak diye düşünüyoruz.

Bana takıl hayatın renklensin fazla takılma gökkuşağına dönersin.

Öyle kaba insanlar vardır ki ayı onların yanında centilmen sayılır.

Sevildiğini bilmeden ölesiye sevme. Sonra seven de sen olursun ölende.

Bizim her toplumda bir namımız her kahvehanede bir masamız her genç kızda fiyakalı bir fotoğrafımız her alem de bir raconumuz vardır.

İnsan; geçmişin hasretlisi geleceğin özlemcisi yaşadığı anın şikâyetçisidir.

Bazen olmaz hayat istediğini sunmaz sunsa de uymaz. Ya zaman yanlıştır ya mekân. Belki de insan.

Ahmaktan uzaklaşmak Allaha yaklaşmaktır.

Başkalarının kusurunu kapatmada gece gibi ol.

Vedalar gözüyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmazlar.

Sen de haklısın tabi. Ben de en olmayacak şeyleri hayal ettim.

Hadi kaldır kadehi varsa şerefine yoksa gidişine içelim.

Dostlarınız azaldığı derecede ölüme biraz daha yaklaşmışsınızdır demektir.

Unuttuğum kadar derinde kalbimi seğirir o eski anılar Şimdi kimse hatırladığım gibi değil.

Şu zamanda en mühim vazife imana hizmettir. İman saadet-i ebediyetin anahtarıdır.

Bir anlık değil boğulduğum bilinmezlik. Acısı çıkıyor sustuklarımın. Oysa ben iyiyim!

Dikkatli ol kıymetimi bil! Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni öyle kendi kendine yanarsın!

Gönül kapısı herkese açılır mı iki laf eden adam sayılır mı? Bakma insan oğlunun uyruğuna tanıyamazsın basmadıkça kuyruğuna.

Bazı insanların resimlerine bakıyorum o kadar güzeller ki hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

Aşırı yüz bulan ve her dediğini yaptıran aşk usandırır.

Önce rıhtımda acı bir insan çığlığı koptu, sonra hıçkırıklarla gözyaşları kaldı rıhtımda.

Ayrılık kolaysa senin için el sallamakta zor değil benim için!