Damar Sözler

Gerçek şu ki hayallerimizdeki insanların hayallerindeki insanlar değiliz.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Ve şükür. Tefekküre duran derviş gibi narin. Sızı ince yara derin.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Gitme zamanı gelmişse dur demenin zaman geçmişse dön demenin aşk bitmişse yeniden demenin hiç bir anlamı yoktur.

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Geçen gün arkadaşlar meyhaneye gitti. Gamsız almadılar.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Ey gönlüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz dudaklar sebepsiz kurumaz gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Canımın içi sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

İnsanlar kırmızı güllerin peşinden koşarken altında ezdikleri papatyaların farkına bile varmazlar.

El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.

Her gün aklımdan geçiyorsun insan bi selam verir.

Ey sevgili heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir. Mevlâna

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Boynu bükük duruyorsam eğer içimden öyle geldiği için değil yüreğimden gidenler olduğu içindir.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Aşkın hikâyesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Farklıyız güzelim birbirimizden apayrı dünyanın insanlarıyız tek suçu sevip de yaşamak olan bir anlık hevesin kurbanlarıyız.

Mesele aklın kabul ettiğini kalbe anlatabilmekteydi. İşte onu beceremiyorum.

Seni seviyorum diyen sözlere değil senin için ağlayan gözlere inanın.

Bazen en uzun yolculuk iki insan arasındaki mesafedir.

Zor günler dostu düşmanı ayıklamak için var.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmememiz gerekir. Hayallerimizden bile.

İkimizi bir kefene saralar bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Görmeden seni isteyen gönlüm görünce nasıl dayansın.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin yüreğini taşırım dedim.

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Yalnızlık yazarsın da düzelten olmaz. İşte o zaman yalnızsındır.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım severek çektiğim ahımsın.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Dön bak arkana yeğen gitmez dediğin kaç kişi yanında.

Beni kaybetmeyi başaranı asla kazanmak için uğraşmam.

Bu ayrılık adil değil kokun ben de, aklım sende kalıyor.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Düştüğünde yanında olan değil kalkman için el uzatandır. Unutma.

Hayallerim yok benim. Hayırlısı olsun dediğim gün hepsinden vazgeçtim. Tıp ne kadar ilerlerse ilerlesin ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerine hayal kuruyorsun. Montaigne

Tutacak el bulamazsak bizde elimizi cebimize koyar yürürüz. Sıkıntı yok.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki, bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye.

Gözlerin çocukluğuna inmek gibiydi. Belki de o yüzden inandım her masalına.

Giderken Allaha emanet ol dedi! Güldüm zaten başka kimim var ki?

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya yağmursan ıslanmaya soğuksan donmaya geldim.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Öyle olmuyor be çocuk. Ben de çok geç öğrendim. Kimi seveceğini seçemiyor insan.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

İnsan geride bıraktıklarını özler elinin altındakilerden sıkılır ulaşamadıklarına tutulur ve ulaşılmaz olan hep aşk olur!

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

Tek ihtiyacım birazcık sen.

Halden ala halsizliğim sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra umurumda değil kimsesizliğim.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

İnsanların seni en çok sevdiği zaman onların işine en çok yaradığın zamandır.

Sevdiklerimiz üzülmesin diye içiniz kan ağlarken bile tebessüm edebilecek kadar güçlü olur seven insan.

Gelse affetmem diyorsun ama adını duyunca gözlerin doluyor be oğlum.

Boğazımda kalan mutluluğu sırtıma vura vura çıkardılar.

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.

Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.

Aklıma yuva yapıyor gülüşlerin.

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin ranzalarına yazdıkları anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Saç diplerimden tırnak uçlarıma kadar kırgınım sana.

Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.

Sevmek zahmetli iş bu zahmete katlanamayan yaşadım desin ama sevdim demesin.

Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Beni yokluğunla savaştırma. Kaybederim.

Eğer aşk yalansa acısı neden bu kadar gerçek.

Zihinleri kapalı olanların en büyük problemi ağızlarının daima açık olmasıdır.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.

Yeri gelir sevdiğin kişinin yaşadığını bile bilmek sana yeterlidir.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

Mevzu derin sana aşığım.

Ruh her zaman kendini nasıl iyileştireceğini bilir. Esas zorluk zihni susturmaktır.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin dağıttın ve gittin.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Hâlbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.

Ağladım ama belli etmedim haykırdım ama isyan etmedim çaresizdim ama asla pes etmedim sensizdim senden de gitmedim.

Sonra bir sigara yakıyorsun. Gökyüzünü seyrediyorsun. Bakıyorsun hala her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

Sorun ne olursa olsun kalbinize her şey yolunda demelisiniz. Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar.

Gönül yorgun düştüğünde yürek dilsiz kalır.

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Dil susarsa bi çare lakin yürek susarsa ne çare.

İnsanın en büyük hatalarından biri de doğru zamanda yanlış kişilerle doldurmaktır. Charles Bukowski

Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

Sen benim en güzel hislerimsin.

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi aşk karınla sana ne şiirler yazarım.

Çok pahalısın be mutluluk. O kadar param yok.